Uzasadnienie
Na podstawie przeprowadzonego przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny:
W dniu 19 marca 2015r. w Komisariacie Policji w B. zgłosił się M. S. celem złożenia zawiadomienia o przywłaszczeniu jego pojazdu M. (...) przez M. P.. Po przyjęciu zawiadomienia dyżurny komisariatu aspirant J. J. skierował do miejsca zamieszkania M. P. B. ul. (...) funkcjonariuszy Policji z Komisariatu Policji w B. S. N. i A. R., którzy około godz. 18.00 udali się pod wskazany adres. Oskarżony M. P. znajdujący się po wpływem alkoholu oświadczył policjantom, że jest w posiadaniu pojazdu M. (...) i że go nie odda dopóki nie otrzyma pieniędzy. W związku z powyższym M. P. został zatrzymany i przewieziony przez funkcjonariuszy Policji do Komisariatu Policji w B. celem wykonania dalszych czynności procesowych. Na miejscu w komisariacie oskarżony odmówił poddania się badaniu na zawartość alkoholu. W trakcie przeszukania na okoliczność posiadania niebezpiecznych przedmiotów oskarżony zachowywał się głośno, był opryskliwy i agresywny wobec funkcjonariusza Policji S. N., wobec czego użyto wobec niego kajdanek na ręce trzymane z tyłu a następnie został umieszczony w pomieszczeniu dla osób zatrzymanych, które mieści się w pomieszczeniu dyżurnego Komisariatu Policji w B..
Gdy oskarżony przebywał w pomieszczeniu dla osób zatrzymanych A. R. udał się do innego pomieszczenia celem sporządzenia dokumentacji służbowej. Wówczas w pomieszczeniu dyżurki znajdował się dyżurny aspirant J. J. oraz S. N.. W pewnym momencie oskarżony M. P. zaczął krzyczeć do funkcjonariusza Policji S. N. słowami: ” ty (...) wypuść mnie, bo ja nic nie zrobiłem”, „ jesteś (...) psem” „ (...) w (...) takiego policjanta jak ty” znieważając S. N.. W pewnym momencie oskarżony zaczął uderzać głową o kratę i okaleczył sobie głowę. Wówczas S. N. wszedł do pomieszczenia i obezwładnił oskarżonego. Następnie wezwano Pogotowie (...), które w asyście Policji zabrało oskarżonego do Szpitala (...) w W., gdzie udzielono mu pomocy medycznej.
Dowód:
zeznania świadka S. N. /k- 22, 111-112 / zeznania świadka J. J. /k- 43-44, 112/ zeznania świadka A. R. /k- 112/ protokół zatrzymania osoby /k- 16/ protokół zatrzymania rzeczy /k- 19-21/ częściowe wyjaśnienia oskarżonego M. P. /k- 33, 110/
Oskarżony M. P. nie był dotychczas karany sądownie.
Dowód:
dane o karalności oskarżonego /k- 42/
Oskarżony M. P. w toku całego postepowania nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. W postępowaniu przygotowawczym wyjaśnił, że tego dnia wypił piwo i wódkę oraz że nie pamięta czy wyzywał policjanta. Wskazał, że w pomieszczeniu dla osób zatrzymanych uderzył głową o kratę i został zabrany przez Pogotowie (...). Przed sądem oskarżony podał, że był wściekły w związku z tym, że został zatrzymany i założono mu kajdanki, które go uciskały i prosił o zwolnienie z kajdanek. Wyjaśnił, że nie używał wulgaryzmów wobec policjanta.
Sąd Rejonowy w Wałbrzychu zważył, co następuje
Sprawstwo i wina oskarżonego M. P. co do popełnienia zarzucanego mu czynu nie budzi żadnych wątpliwości. Na powyższe wskazują zeznania świadków S. N., J. J. i A. R. oraz protokół zatrzymania osoby. Zeznania wskazanych wyżej świadków są spójne, logiczne i konsekwentne. Świadkowie S. N. i J. J. w sposób szczegółowy przedstawili zachowanie oskarżonego w Komisariacie Policji w B. przytaczając treść wypowiadanych przez niego słów kierowanych do pokrzywdzonego S. N.. Zeznania tych świadków korespondują z zapisami zawartymi w protokole zatrzymania oskarżonego oraz zeznaniami świadka A. R.. Świadkowie S. N., J. J. i A. R. nie mają absolutnie żadnych powodów by bezpodstawnie obciążać oskarżonego przypisując mu opisane wyżej agresywne zachowanie i narażając się tym samym na odpowiedzialność karną z przestępstwo z art. 233§1 kk i art. 234 kk.
Mając na względzie powyższe sąd uznał ich zeznania za w pełni wiarygodne. Zeznania świadków M. S., A. N. i K. S. nie dotyczą okoliczności zdarzenia i nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia w sprawie. Wyjaśnienia oskarżonego M. P. w części w jakiej wyżej wymieniony zaprzecza kierowaniu wyzwisk wobec funkcjonariusza Policji pozostają w oczywistej sprzeczności z zeznaniami świadków S. N., J. J. i A. R. i sąd potraktował je wyłącznie jako linię obrony oskarżonego zmierzającą do uniknięcia odpowiedzialności karnej. Oskarżony zaprzeczając swojemu sprawstwu jednocześnie w postępowaniu przygotowawczym przyznał, że tego dnia spożywał alkohol i zasłaniał niepamięcią.
Oskarżony M. P. swoim zachowaniem wyczerpał ustawowe znamiona przestępstwa z art. 226§1 kk albowiem w dniu 19 marca 2015roku w B. znieważył słowami wulgarnymi i powszechnie uznanymi za obelżywe funkcjonariusza Policji S. N. podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych. Wymierzając oskarżonemu M. P. karę sąd wziął pod uwagę znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu, na co wskazuje agresywny sposób zachowania oskarżonego wobec funkcjonariusza Policji i powyższe potraktował jako okoliczność obciążającą. Okoliczności łagodzących sąd się nie dopatrzył.
W ocenie sądu wymierzona oskarżonemu za zarzucany mu czym kara 2 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie jest współmierna do stopnia zawinienia oskarżonego oraz społecznej szkodliwości czynu, uwzględnia tak sposób działania oskarżonego jak i rozmiar następstw przestępstwa a nadto właściwości i warunki osobiste sprawcy i jego osobowość. Przy wymiarze kary sąd uwzględnił nadto cele kary tak w zakresie prewencji szczególnej jak i ogólnej. Stosownie do art. 34§3 kk w zw. z art. 72§1 pkt 2 kk sąd zobowiązał oskarżonego M. P. do przeproszenia pokrzywdzonego S. N. na piśmie w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku, co ma wywołać u oskarżonego właściwą refleksję co do naganności jego postępowania.
Sąd w oparciu o § 14 ust 2 pkt 3, §19, §20 i §2 ust 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. D. H. z Kancelarii Adwokackiej w W. kwotę 516, 60 złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu. Mając na uwadze, iż oskarżony nie ma stałej pracy i pobiera zasiłek z opieki społecznej, sąd po myśli art. 624§ 1kpk zwolnił oskarżonego od wydatków i nie wymierzył mu opłaty.