Uzasadnienie
Powód J. S. wniósł o ustalenie, że pomiędzy nim a pozwanym L. C. (1) istnieje stosunek dzierżawy działek rolnych oznaczonych numerami (...) położonych w P. oraz działki numer (...) położonej w B..
Uzasadnieniu pozwu powód podniósł, że w dniu 1 czerwca 2009r., strony zawarły umowę dzierżawy powyższych działek na czas określony do dnia 31.12.2014r. Pismem z dnia 17.03.2014r., pozwany wypowiedział powodowi umowę dzierżawy powołując się na przepis art. 667 §1 i 2 k.c. nie wskazując przy tym jakiego naruszenia się dopuścił.
Pozwany L. C. (2) wniósł o oddalenie powództwa.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny
W dniu 1 czerwca 2009r., powód J. S. i pozwany L. C. (2) zawarli umowę na mocy której pozwany wydzierżawił powodowi działki numer (...) położoną w P. i numer (...) położoną w B..
Strony ustaliły czynsz dzierżawny na kwotę 2000 zł., rocznie.
(dowód: - umowa z dnia 1.06.2009r., k. 9;.
- - zeznania powoda k. 56).
Pismem z dnia 17 marca 2014r., pozwany L. C. (1) wypowiedział powodowi umowę dzierżawy działek numer (...).
(dowód: - pismo pozwanego z dnia 17.03.2014r., k. 10;
- - zeznania powoda k. 56).
Sąd zważył:
Powód J. S. wniósł o ustalenie, że pomiędzy nim a pozwanym L. C. (1) istnieje stosunek dzierżawy działek rolnych oznaczonych numerami (...) położonych w P. oraz działki numer (...) położonej w B..
Zgodnie z art. 189 k.p.c. powód może żądać ustalenia przez sąd istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa, gdy ma w tym interes prawny.
Przesłanką materialnoprawną powództwa jest więc interes prawny powoda.
Jego brak uniemożliwia korzystanie z tej instytucji.
Powództwo o ustalenie istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego przysługuje wtedy gdy strona powodowa wykaże swój interes prawny, niezależnie od tego czy są podstawy materialnoprawne do uwzględnienia tego powództwa.
Interes prawny w procesie zachodzi wówczas gdy istnieje niepewność stanu prawnego lub prawa, niepewność ta jednak musi być obiektywna tj., zachodzić według rozumnej oceny sytuacji, a nie tylko subiektywna tj., według odczucia powoda.
Nie istnieje legalna definicja interesu prawnego, jego funkcja wynika z przepisów, zaś treść znaczeniową kształtuje praktyka.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego wielokrotnie wskazywano, że o prawnym charakterze interesu czyli o potrzebie wszczęcia oznaczonego postępowania i uzyskaniu oznaczonej treści orzeczenia decyduje, istniejąca obiektywnie potrzeba ochrony sfery prawnej powoda.
Tak pojmowany interes prawny może wynikać zarówno z bezpośredniego zagrożenia prawa powoda, jak i może zmierzać do zapobieżenia temu zagrożeniu.
Interes prawny występuje także wtedy gdy istnieje niepewność prawa lub stanu prawnego, gdy określona sytuacja zagraża naruszeniem uprawnień przysługujących powodowi, bądź też stwarza wątpliwość co do ich istnienia przy realnej możliwości realizacji.
Uzależnienie powództwa o ustalenie od interesu prawnego trzeba oceniać elastycznie z uwzględnieniem okoliczności sprawy i celowości jego wykładni, i wreszcie tego czy w drodze innego powództwa strona może uzyskać ochronę swoich praw. Pojęcie interesu prawnego powinno być zatem interpretowane z uwzględnieniem oceny czy wynik postępowania doprowadzi do usunięcia niejasności i wątpliwości w tym zakresie i zapewni powodowi ochronę jego prawnie chronionych interesów a wiec czy definitywnie zakończy istniejący spór ewentualnie czy zapobieże takiemu sporowi w przyszłości (uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 29.03.2012r., I CSK 325/11 LEX nr 1171285, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19.02.2002r., (...) 769/00 OSNC 2003 Nr 1 poz. 13, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15.10.2002r., IICKN 833/00 LEX nr 483288, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 30.11.2005 (...) LEX nr 346213, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2.02.2006r., IICK 395/05 LEX 192028).
Stwierdzić więc należy, że o istnieniu interesu prawnego w rozumieniu art. 189 k.p.c. można mówić tylko wtedy gdy wyrok ustalający skutkować będzie jakąś korzystną dla powoda zmianą w jego sytuacji, polegającą na usunięciu lub wyjaśnieniu wątpliwości co do treści dotyczących go stosunków prawnych, a osiągnięcie tego celu nie jest możliwe w inny sposób, np. w drodze innego postępowania.
Przenosząc to na realia niniejszej sprawy uznać należy, ze po stronie powoda brak jest interesu prawnego w żądaniu ustalenia że pomiędzy nim a pozwanym istnieje stosunek dzierżawy działek rolnych oznaczonych numerami (...) położonych w P. oraz działki numer (...) położonej w B..
Interes prawny w rozumieniu art. 189 k.p.c. istnieje wówczas gdy powód na innej drodze (np. w procesie o świadczenie) nie może osiągnąć w pełni ochrony swoich praw.
Przy czym dotyczy to też sytuacji kiedy ta ochrona jest możliwa na gruncie powództw skierowanych przeciwko stronie procesu poszukującej ochrony (orzeczenie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 10 października 2013r., I ACa 620/13, LEX 1394205).
Z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie.
Powód nie ma interesu prawnego w ustaleniu istnienia stosunku prawnego dzierżawy w oparciu o argumenty, które ponosi w szczególności nieskutecznego wypowiedzenia umowy.
Te zarzuty związane z treścią umowy zawartej pomiędzy stronami niezależnie od ich skuteczności powód może podnieść w ewentualnym procesie o wydanie nieruchomości skierowanym przeciwko niemu, gdzie źródłem zobowiązania będzie powoływana umowa.
Biorąc to pod uwagę Sąd oddalił powództwo jako nieuzasadnione z uwagi na brak interesu prawnego po stronie powoda.
O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 98 k.p.c.