Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 6

Wyrok Sądu Rejonowego w Zgorzelcuz 2 grudnia 2013 r., sygn. akt I C 701/13

I Wydział CywilnyTekst u wydawcy: SAOS

Metryka

Wydany
2 grudnia 2013 r.
Sąd
Sąd Rejonowy w Zgorzelcu Wydział I Cywilny
Skład
SSR Krzysztof Skrobowski przewodniczący
Aneta Adamowicz protokolant
Rozpoznanie
w dniu 27 listopada 2013 r. w Zgorzelcu
Sprawa
sprawy z powództwa M. K. przeciwko I. P. o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego

Sentencja

  1. I. powództwo oddala,
  2. II. zasądza od powódki M. K. na rzecz pozwanej I. P. kwotę 337,58 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 180 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego.

Uzasadnienie

Powódka M. K. pozwem z 19 maja 2013 r. wniesionym przeciwko pozwanej I. P. domagała się pozbawienia wykonalności tytułu wykonawczego w postaci wyroku Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 12 września 2012r. w sprawie IC 53/12 w części, tj. do kwoty 1296 zł z tytułu należności głównej.

W uzasadnieniu powódka powołała się na fakt dokonania potrącenia wierzytelności, wynikającej z powołanego wyżej wyroku z wierzytelnością przysługującą jej wobec pozwanej I. P. z tytułu całkowitego wykonania nakazu zapłaty Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 05 września 2011r. w sprawie I Nc 949/11.

W odpowiedzi na pozew I. P. wniosła o oddalenie powództwa oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania.

W uzasadnieniu pisma pozwana zarzuciła, że M. K. nie wykazała zasadności, ani wysokości wierzytelności, która w jej ocenie przysługiwała jej względem pozwanej, co oznacza, że powołana podstawa potrącenia jest w całości nieusprawiedliwiona.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny

Prawomocnym nakazem zapłaty wydanym w dniu 5 września 2011 r. w postępowaniu upominawczym w sprawie o sygn. akt I Nc 949/11, Sąd Rejonowy w Zgorzelcu nakazał pozwanej M. K., aby zapłaciła powódce I. P. kwotę 610 zł wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia 07 stycznia 2008 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 205 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.

Orzeczenie to zostało w całości wykonane w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Zgorzelcu w sprawie KM 249/12. Łącznie od M. K. wyegzekwowano kwotę 1293 zł. Na rzecz I. P. wyegzekwowana została kwota 1021,21 zł (dowód: nakaz zapłaty z dn. 05.09.2011 r. w aktach o sygn. I C upr 53/12 – k. 149, pozew w aktach o sygn. I C upr 53/12 – k. 114 – 117, informacja komornika – k. 33 akt komorniczych KM 249/12, stan sprawy – k. 3 akt komorniczych KM 249/12)

W dniu 28 lutego 2012r. M. K. wniosła sprzeciw od nakazu zapłaty Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 5 września 2011 r. w sprawie o sygn. akt I Nc 949/11 wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia.

(dowód: wniosek o przywrócenie terminu wraz ze sprzeciwem w aktach o sygn. I C upr 53/12 – k. 154 – 157)

Postanowieniem z dnia 6 czerwca 2012r. Sąd Rejonowy w Zgorzelcu przywrócił M. K. termin do złożenia sprzeciwu od nakazu zapłaty wydanego w postępowaniu upominawczym w sprawie I Nc 949/11 w dniu 05 września 2011r.

(dowód: postanowienie z dnia 06.06.2012r. w aktach o sygn. I C upr 53/12 – k. 190)

Postanowieniem z dnia 11 lipca 2012r. Sąd Rejonowy w Zgorzelcu połączył sprawę z powództwa I. P. przeciwko M. K. o zapłatę sygn. I C 659/12 ze sprawą sygn. I C 53/12, pod wspólną sygnaturą I C 53/12.

(dowód: postanowienie z dnia 11.07.2012r. w aktach o sygn. I C upr 53/12 – k. 194)

Wyrokiem wydanym w dniu 12 września 2012 r. w sprawie o sygn. akt I C 53/12, Sąd Rejonowy w Zgorzelcu zasądził od pozwanej M. K. na rzecz I. P. kwotę 1830 zł z ustawowymi odsetkami oraz koszty procesu w kwocie 345,50 zł. W pkt II orzeczenia Sąd Rejonowy oddalił powództwo I. P. przeciwko M. K. w części obejmującej roszczenie zasądzone wcześniej nakazem zapłaty wydanym w sprawie I Nc 949/11. W motywach pisemnych wyroku Sąd Rejonowy wyjaśnił, że M. K. zaspokoiła roszczenie I. P. w oddalonej części, tj. dotyczącej czynszu podnajmu za grudzień 2007r. przez wpłatę dokonaną w dniu 18 lutego 2008r.

(dowód;

wyrok Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z 12.09.2012r. w sprawie I C 53/12 –k. 29, oraz jego uzasadnienie – k. 217).

Sąd zważył co następuje

Powództwo jest niezasadne.

Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie było żądanie powódki pozbawienia w części wykonalności tytułu wykonawczego w postaci wyroku Sądu Rejonowego w Zgorzelcu wydanego w dniu 12 września 2012 r. w sprawie o sygn. akt I C 53/12. W myśl art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c. dłużnik może w drodze powództwa żądać pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności w całości lub części albo ograniczenia, jeżeli po powstaniu tytułu egzekucyjnego nastąpiło zdarzenie, wskutek którego zobowiązanie wygasło albo nie może być egzekwowane; gdy tytułem jest orzeczenie sądowe, dłużnik może powództwo oprzeć także na zdarzeniach, które nastąpiły po zamknięciu rozprawy, a także zarzucie spełnienia świadczenia, jeżeli zarzut ten nie był przedmiotem rozpoznania w sprawie.

Powódka domagała się ochrony w trybie art. 840 § 1 k.p.c. powołując się na fakt potrącenia wzajemnej wierzytelności. Z zebranych dowodów wynika, że M. K. przysługiwała wzajemna wierzytelność względem pozwanej I. P.. Świadczenie pieniężne wyegzekwowane w postępowaniu komorniczym prowadzonym na podstawie nakazu zapłaty z dnia 5 września 2011r. w sprawie o sygn. akt I Nc 949/11, na skutek sprzeciwu i finalnie oddalenia roszczenia objętego tym orzeczeniem stało się świadczeniem nienależnym (art. 410 § 2 k.c.). W ocenie Sądu świadczenie to opiewało na kwotę 1021,21 zł, która została wyegzekwowana na rzecz pozwanej I. P.. W sprawie bez wątpienia spełnione zostały przesłanki potrącenia określone w art. 498 § 1 k.c. w postaci wzajemności wierzytelności i jednorodzajowości świadczeń (świadczenia pieniężne). Powódka nie wykazała natomiast, że przysługujące jej roszczenie z tytułu nienależnego świadczenia jest roszczeniem wymagalnym.

Przepis art. 410 k.c. regulujący instytucję nienależnego świadczenia nie określa terminu, w jakim nastąpić ma wykonanie obowiązku zwrotu spełnionego świadczenia, co nakazuje odwołać się w tym zakresie do reguł ogólnych art. 455 k.c., który stanowi, że jeżeli termin spełnienia świadczenia nie jest oznaczony ani nie wynika z właściwości zobowiązania, świadczenie winno być spełnione niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do wykonania. (wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 19.04.2011r. w sprawie VI ACa 1168/10 LEX nr 852459). Z przeprowadzonych dowodów nie wynika, aby powódka wzywała pozwaną do zwrotu wyegzekwowanego w postępowaniu KM 249/12 świadczenia. Oznacza to, że świadczenie potrącającej (M. K.) nie spełniało przesłanek skutecznego potrącenia określonych w art. 498 § 1 k.c..

Niezależnie jednak od tego wskazać należy, że powódka nie wykazała, aby złożyła pozwanej oświadczenie o potrąceniu. Wymogu tego nie spełnia złożony w sprawie pozew, który doręczony został jak wynika z akt sprawy pełnomocnikowi pozwanej (k. 41). Skoro oświadczenie o potrąceniu może wywrzeć skutek dopiero z chwilą dojścia do adresata (art. 61 k.c.), to zawarte w odpowiedzi na pozew oświadczenie o potrąceniu doręczone jedynie nieumocowanemu do jego przyjęcia pełnomocnikowi powoda nie może być ocenione jako skuteczne (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 07.03.2013r. w sprawie II CSK 476/12 LEX nr 1314394). Brak skutecznego potrącenia skutkować musiał oddaleniem powództwa.

O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 kpc. Na koszty procesu poniesione przez pozwaną złożyły się: opłaty od pełnomocnictw w kwocie 34 zł, opłata od zażalenia w kwocie 40 zł, koszty przejazdu pełnomocnika w kwocie 83,58 zł oraz koszty zastępstwa procesowego w wysokości 180 zł ustalone na podstawie § 2 w zw. z § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu z dnia 28 września 2002 roku.

Mając powyższe na uwadze, należało orzec, jak w sentencji wyroku.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.