Uzasadnienie
Powód (...) Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w W. w dniu 24-04-2013r. wniósł do Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym przeciwko A. F. o zapłatę kwoty 4 605,50 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 24-04-2013r do dnia zapłaty oraz o zwrot kosztów procesu. W uzasadnieniu pozwu wskazał, że na podstawie umowy cesji nabył od firmy (...) S.A. obecnie S. A. prawa do wierzytelności wobec pozwanego z tytułu umowy bankowej nr (...) z dnia 16-06-2008r, a kwota dochodzona pozwem wynika z wyciągu z ksiąg funduszu z dnia 24-04- 2013r i składa się z 3148,24 zł należności głównej i 1457,26 zł odsetek.
Postanowieniem z dnia 09-05-2013r. Sąd Rejonowy Lublin-Zachodni w L. o sygn. VI Nc-e 907075/13 stwierdził brak podstaw do wydania nakazu przekazał rozpoznanie sprawy do tutejszego Sądu. (k. 10)
Powód w uzupełniając pozew do wymogów postępowania uproszczonego podtrzymał pozew w całości argumentując, identycznie jak elektronicznym postepowaniu upominawczym. Zmienił jedynie żądanie w zakresie daty od jakiej maja być zasądzone odsetki wskazując iż od dnia wniesienia powództwa.
Pozwany na rozprawie w dniu 25-07-2013r. nie stawił się i nie złożył też odpowiedzi na pozew (zawiadomiony prawidłowo poprzez awizo).
Sąd ustalił następujący stan faktyczny
Umową z dnia 30-12-2010 roku (...) S.A. w P. O.. w Polsce z siedziba w W. zbyła swoje wierzytelności na rzecz (...) Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w W..
(dowód: wyciąg z ksiąg rachunkowych Funduszu – k. 37)
Sąd zważył, co następuje
Powództwo jako nieuzasadnione i nieudowodnione, należało oddalić.
Warunkiem bowiem otrzymania należności przez nabywcę długu jest udowodnienie, że takie prawo przysługiwało pierwotnemu wierzycielowi [ art. 509 kc ]. Pozew natomiast nie zawierał ani nie wskazywał żadnego dowodu na istnienie zobowiązań pozwanego wobec (...) S.A. w P. O.. w Polsce z siedziba w W..
Z treści uzasadnienia pozwu nie wynikało, żeby pozwany umowę zawarł w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej lub zawodowej; również powód nie powoływał się na taką okoliczność. W efekcie pozwanemu przysługiwał w relacji z powodem status konsumenta (art. 221 k.c.). W takich warunkach dołączony do pozwu wyciąg z ksiąg rachunkowych Funduszu nie posiadał mocy prawnej dokumentu urzędowego [ art. 194 Ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych (Dz. U. z dnia 28 czerwca 2004 r.)], a miał jedynie znaczenie dokumentu prywatnego (por. wyrok TK z dnia 11 lipca 2011 r. r., P 1/10) – z tej też przyczyny powód powinien był wykazać jego prawdziwość (tj. fakt istnienia wierzytelności w oznaczonej tam wysokości [ art. 253 k.p.c. ]).
Powód nie powołał się na treść ani nie przedłożył -umowy pomiędzy zbywcą a pozwaną, nie przedłożył również jakichkolwiek innych dokumentów z których można było odtworzyć treść pierwotnego stosunku oraz wysokość zobowiązania -ograniczając swoje twierdzenia faktyczne i załączając dowody ograniczające się w zasadzie do stwierdzenia samego faktu cesji wierzytelności. Nie wiadomo przy tym kiedy w jakiej wysokości nominalnej powstało zobowiązanie i za jakiego tytułu zostało naliczone. Nie wiadomo też za jaki okres i według jakiej stopy procentowej powód naliczył odsetki. Pozwany przy tak zgłoszonym roszczeniu nie jest wstanie ustalić czy spełnił świadczenie na rzecz pierwotnego wierzyciela albo odmówił jego wykonania z uwagi na zaistniałe przedawnienie. Nie wiadomo również czy naliczenia dokonane zostały zgodnie z umową, o ile ona istniała, łączącą zbywcę z pozwanym. / art 505 ⁵§1 k.p.c. /.
W przypadku nie podjęcia obrony przez pozwanego stosownie do art. 339 § 2 k.p.c. w którym określono podstawę faktyczną wyroku zaocznego, sąd - jeżeli nie ma uzasadnionych wątpliwości - zobligowany jest do uznania podanej przez powoda podstawy faktycznej (tj. twierdzeń powoda o okolicznościach faktycznych) za zgodną z prawdą bez przeprowadzania postępowania dowodowego. Niezależnie od ustalenia podstawy faktycznej sąd zawsze jest zobowiązany rozważyć, czy żądanie pozwu jest zasadne w świetle norm prawa materialnego. Negatywny wynik takiej analizy powoduje wydanie wyroku zaocznego oddalającego powództwo (por. m.in. wyrok SN z dnia 7 czerwca 1972 r., III CRN 30/72, LEX nr 7094).
Opis stanu faktycznego przedstawiony w pozwie przez zawodowego pełnomocnika materialno-prawną podstawę wskazuje w sposób nienadający się do odtworzenia jej treści jedynie znana jest daty powstania takiej normy i numer umowy. Należy więc uznać, iż pozew nie opiera się na materialno-prawnej podstawie rozumianej jako indywidualno-konkretna norma prawna wynikająca z określonego stosunku obligacyjnego, z którego wynika obowiązek świadczenia dłużnika, określonego zobowiązania pieniężnego. Wysokość owego zobowiązania dłużnika w tej konkretnej sprawie również budzi wątpliwości Sądu.
Braki, niedokładności, przemilczenia w zakresie podstawy faktycznej i prawnej pozwu obciążają powoda reprezentowanego z resztą przez zawodowego pełnomocnika. [ art 6 k.c. i 3 k.p.c. ]
Mając powyższe na uwadze roszczenie powoda jako co do zasady bezzasadne lub nieudowodnione podlegało oddaleniu.
. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji