Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 9

Wyrok Sądu Rejonowego w Żorachz 15 marca 2016 r., sygn. akt I C 520/15

I Wydział CywilnyTekst u wydawcy: SAOS

Metryka

Wydany
15 marca 2016 r.
Sąd
Sąd Rejonowy w Żorach Wydział I Cywilny
Skład
SSR Cezary Podsiadlik przewodniczący
sekr. sądowy Natalia Salamon protokolant
Rozpoznanie
w dniu 15 marca 2016 roku w Żorach na rozprawie
Sprawa
sprawy z powództwa (...) Spółki Akcyjnej we W. przeciwko A. S. o zapłatę 1) powództwo oddala

Sentencja

  1. 2) zasądza od powódki (...) Bank Spółki Akcyjnej we W. na rzecz pozwanego A. S. (S.) kwotę 2.417,00 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu.

Uzasadnienie

Powódka (...) Spółka Akcyjna we W. pozwem wniesionym w elektronicznym postępowaniu upominawczym w dniu 30.04.2015 roku wniosła o zasądzenie od pozwanego A. S. (S.) kwoty 12.447,13 zł z odsetkami od kwot i dat wskazanych w petitum pozwu oraz kosztami procesu.

W uzasadnieniu wskazała, że dochodzona pozwem kwota stanowi wierzytelność wynikającą z umowy nr (...) zawartej przez strony w dniu 27.04.2004 r. Dodała, że w dniu 27.05.2005 r. zakończył się okres obowiązywania harmonogramu spłat, których pozwany nie uregulował w terminie.

Postanowieniem Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie z 26.05.2015 r. przekazano rozpoznanie sprawy do Sądu Rejonowego w Żorach.

W odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powódki na rzecz pozwanego kosztów procesu wg norm przepisanych.

W uzasadnieniu pozwany powołał się na zarzut przedawnienia dochodzonego pozwem roszczenia.

Sąd ustalił, co następuje

W dniu 27.04.2004 r. pozwany A. S. zawarł z powódką (...) Spółką Akcyjną we W. umowę pożyczki nr (...) na kwotę 5.469,98 zł. Zgodnie z harmonogramem spłat ww. kredytu ostatnia rata w kwocie 410,55 zł miała być płatna w dniu 27.05.2005 r.; raty miały być płacone co miesiąc w równej wysokości (za wyjątkiem raty ostatniej), w kwocie 460,00 zł. (umowa pożyczki z dnia 27.04.2004 r. z harmonogramem spłat, k. 12-17)

Sąd zważył, co następuje

Zgodnie z treścią art. 353 k.c. zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a dłużnik powinien świadczenie spełnić. Natomiast, zgodnie z treścią art. 117 §1 k.c., z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, roszczenia majątkowe ulegają przedawnieniu. Po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia, chyba że zrzeka się korzystania z zarzutu przedawnienia (art. 117 §2 zd. 1 k.c.). W myśl art. 118 k.c. jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – trzy lata. Zgodnie zaś z art. 120 k.c. termin przedawnienia zaczyna biec od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne.

Pozwany zgłosił zarzut przedawnienia roszczenia dochodzonego przez powódkę.

Z żadnego z przedłożonych przez powódkę dokumentów nie wynika, by został przerwany bieg terminu przedawnienia, który rozpoczął się najpóźniej z dniem następującym po dniu wymagalności ostatniej raty spłaty zaciągniętego przez pozwanego kredytu, a zatem od dnia 28.05.2005 r. Skoro pozew został wniesiony w dniu 30.04.2015 r., to przyjmując trzyletni termin przedawnienia, który znajduje zastosowanie do roszczeń strony powodowej, roszczenie powoda uległo przedawnieniu. W tym stanie spraw całość niespłaconego roszczenia uległa przedawnieniu i pozwany mógł uchylić się od jego zaspokojenia zgłaszając zarzut przedawnienia, co też uczynił.

Odnosząc się do zasygnalizowanego zagadnienia przerwania biegu terminu przedawnienia zauważyć również wypada, że zgodnie z przepisem art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Wedle z kolei art. 232 zd. 1 k.p.c. strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Zgodnie zaś z paremią ei incumbit probatio qui dicit, non qui negat (na tym spoczywa ciężar dowodu, kto twierdzi, a nie na tym, kto zaprzecza), strona powodowa powinna więc wykazać, że zdarzenie skutkujące przerwaniem biegu terminu przedawnienia miało miejsca, czego nie uczyniła.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w pkt. 1 sentencji.

O kosztach (pkt. 2 sentencji) orzeczono na podstawie art. 98 w zw. z art. 99 k.p.c. – na kwotę tę składają się: wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika pozwanego w osobie radcy prawnego (2.400,00 zł) i opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17,00 zł).

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.