Uzasadnienie
Wyrokiem, który został ogłoszony w dniu 12 stycznia 2000 r., Sąd Okręgowy w Warszawie, Sąd Antymonopolowy zmienił decyzję Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki z dnia 18 sierpnia 1999 r. i ustalił, że nieuzasadnione było wstrzymanie dostaw energii elektrycznej wobec odbiorcy Zofii G. Od tego wyroku pozwany wniósł kasację. Uszło uwagi Sądu Okręgowego, że kasacja była niedopuszczalna z powodu niedopełnienia przez skarżącego obowiązku zażądania w trybie art. 387 § 3 k.p.c. doręczenia wyroku wraz z uzasadnieniem. Wprawdzie pozwany wystosował określony wniosek, jednakże, jak wynika z adnotacji w aktach, wniosek ten złożył w dniu 11 stycznia 2000 r., a więc przed ogłoszeniem wyroku.
Wobec tego, że wniosek o doręczenie umożliwiające wniesienie kasacji powinien być wniesiony w terminie tygodniowym, liczonym od dnia ogłoszenia sentencji wyroku (art. 3934 k.p.c. w związku z art. 387 § 3 k.p.c.), to wniosek wcześniejszy, sprzed daty ogłoszenia wyroku, nie mógł spowodować doręczenia ze skutkiem w postaci otwarcia terminu do wniesienia kasacji.
Oznaczałoby to przedłużenie terminu z art. 387 § 3 k.p.c., który, jak wszystkie terminy ustawowe, nie podlega swobodnemu ustalaniu przez strony lub przez sąd.
Już pod rządami kodeksu postępowania cywilnego powstałego z połączenia rozporządzeń Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 29 listopada 1930 r. i z dnia 27 października 1932 r. (jedn. tekst: Dz.U. z 1950 r., Nr 43, poz. 394) wypowiedziany został przez Sąd Najwyższy pogląd, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku oznaczony datą wcześniejszą niż data ogłoszenia wyroku wywiera skutek w postaci doręczenia otwierającego termin do wniesienia rewizji, jeżeli data złożenia wniosku w sądzie lub nadania go na poczcie nie jest wcześniejsza od daty ogłoszenia wyroku (postanowienie z dnia 21 października 1957 r., 2 CR 915/57, „Ruch Prawniczy Ekonomiczny i Socjologiczny" 1958, nr 3, s. 338). Pogląd ten zachował aktualność (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 sierpnia 1998 r., III CZ 99/98, nie publ.). Sprawia to, że wniosek pozwanego złożony w dniu 11 stycznia 2000 r. nie mógł być uznany za wniesiony na podstawie art. 387 § 3 k.p.c., ani też doręczenie pozwanemu, w wyniku tego wniosku, wyroku Sądu Okręgowego wraz z uzasadnieniem nie mogło być ocenione jako uprawniające do wniesienia kasacji. W tej sytuacji kasacja była niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 grudnia 1996 r., I PKN 45/96, OSNAPUS 1997, nr 14, poz. 254).
Wobec powyższego Sąd Najwyższy, działając na podstawie przepisu art. 3938 § 1 k.p.c. (w brzmieniu sprzed zmiany wprowadzonej ustawą z dnia 24 maja 2000 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania cywilnego…, Dz.U. Nr 48, poz. 554), orzekł jak w sentencji.