Uzasadnienie
Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. jednym z konstrukcyjnych wymogów skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest uprawdopodobnienie przez skarżącego wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie zaskarżonego orzeczenia. Jak wielokrotnie wskazywał Sąd Najwyższy wymaganie to jest spełnione jedynie wówczas, gdy skarżący wskaże, że szkoda wystąpiła, określi jej wysokość rodzaj, czas wystąpienia, wykaże, że jest ona następstwem wydania zaskarżonego orzeczenia, a także powoła lub przedstawi dowody albo inne środki uwiarygodniające jego twierdzenia w tym przedmiocie (porównaj między innymi postanowienia z dnia 11 sierpnia 2005 r. III CNP 4/05, OSNC 2006/1/16 oraz z dnia 31 stycznia 2006 r. IV CNP 38/05, OSNC 2006/7- 8/141).
Rozpoznawana skarga nie spełnia powyższego wymagania, bowiem nie określono w niej wysokości, rodzaju ani czasu powstania szkody i jej związku przyczynowego z wydaniem zaskarżonego orzeczenia, jak również w żaden sposób nie uprawdopodobniono, że wystąpiła jakakolwiek szkoda spowodowana przez wydanie tego orzeczenia.
Z tych przyczyn Sąd Najwyższy odrzucił skargę na podstawie art. 4248 § 1 w zw. z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.