Uzasadnienie
Pozwany - W. R. złożył skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 14 maja 2007 r. w którym rozstrzygnięto o zakresie obowiązku alimentacyjnego pozwanego wobec b. żony. Wyrok ten zapadł w wyniku uwzględnienia w części apelacji złożonej przez powódkę od wyroku
Sądu Apelacyjnego z dnia 21 grudnia 2006 r. [k. (…) akt, sygn. IV RC (…)]. Apelacja pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 14 maja 2007 r. została oddalona w całości.
Skarżący podniósł, że zaskarżony wyrok jest niezgodny z art. 135 § 1 k.r.o.
i przepisami art. 18 Konstytucji. Według skarżącego, w wyniku uprawomocnienia się zaskarżonego wyroku instytucja małżeństwa, rodziny, macierzyństwa i rodzicielstwa zostaną poważnie zagrożone, ponieważ pozwany pozbawiony został możliwości sprostania obowiązkom alimentacyjnym wobec swojej drugiej żony i potomstwa z drugiego małżeństwa. Skarżący wyjaśnił, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia nie 2 jest już możliwe ze względu na niedopuszczalność skargi kasacyjnej w sprawach o alimenty.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia stanowi szczególny środek zaskarżenia poddany odpowiednim rygorom prawnym.
Nalezą do nich także wymogi tej skargi przewidziane z art. 4245 § 1 k.p.c. Jednym z nich jest konieczność uprawdopodobnienia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.). W orzecznictwie Sądu
Najwyższego wielokrotnie wyjaśniano treść i prawne znaczenie tego przepisu. I tak np. w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 5 października 2007 r., II CNP 147/07 (nieopubl.) stwierdzono, że uprawdopodobnienie szkody w rozumieniu art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. oznacza przedstawienie odpowiedniego wywodu prawnego, wskazującego na to, iż szkoda została istotnie wyrządzona oraz określającego czas jej powstania, postać i związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia niezgodnego z prawem.
W treści skargi wniesionej przez skarżącego powołano się natomiast jedynie bardzo ogólnie na to, że na skutek uprawomocnienia się zaskarżonego wyroku skarżący „pozbawiony zostanie możliwości sprostania obowiązkom alimentacyjnym wobec swojej żony i potomstwa z drugiego małżeństwa”. Takie stwierdzenie nie spełnia jednak wymogu skargi określonego w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. Istniały zatem podstawy do odrzucenia wniesionej skargi na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.