Uzasadnienie
Skarga w niniejszej sprawie dotyczy wyroku wydanego w sprawie z powództwa o eksmisję. Zostało ono wytoczone przez właścicieli lokalu po tym, gdy zaległość w zapłacie czynszu regulowanego przez najemców przekroczyła trzymiesięczną wysokość. Powództwo zostało uwzględnione w I instancji, a Sąd II instancji oddalił apelację. Pozwani wnieśli o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku. Należy jednak w pierwszej kolejności zauważyć, że skarga podlega odrzuceniu, ponieważ nie sprostała jednemu z wymagań formalnych, mianowicie nie uprawdopodobniono wyrządzenia pozwanym szkody przez wydanie zaskarżonego wyroku.
Skarżący wymienia w skardze wiele przyczyn wskazujących na tę szkodę. W przytłaczającej większości te majątkowe konsekwencje nie są skutkiem wydanego wyroku, lecz zwłaszcza skutecznego wypowiedzenia umowy najmu. Za szkodę spowodowaną wydaniem wyroku pozwalającą na zaskarżenie go skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem nie uznaje się również oczywiście należnych kosztów postępowaniach zasądzonych tym wyrokiem. W tej sytuacji skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1 w związku z art. 4245 § 1 k.p.c.