Uzasadnienie
J. J. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 6 listopada 2009 r., wydanego w sprawie o sygn….
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, który musi spełniać szczególne wymagania oraz może zostać wniesiona w określonym terminie. Zgodnie z art. 4246 § 1 k.p.c. skargę wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch lat od dnia jego uprawomocnienia się.
Skarżący wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności w dniu 28 listopada 2011 r. Żąda natomiast stwierdzenia niezgodności orzeczenia wydanego w dniu 6 listopada 2009 r. W tym dniu Sąd Okręgowy w W. wydał dwa postanowienia: w pierwszym – uwzględnił żądanie powoda o przyznanie mu pełnomocnika z urzędu;
w drugim – uwzględnił żądanie powoda o zwolnienie go od kosztów sądowych związanych z wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem. Te postanowienia uprawomocniły się z momentem wydania, a zatem termin na ich ewentualne zaskarżenia skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia upłynął z dniem 6 listopada 2011 r. Zatem skarga została wniesiona po terminie. Nadto skarga jest niedopuszczalna z innych przyczyn, albowiem nie przysługuje ona od postanowienia o zwolnieniu od kosztów oraz ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem przysługuje jedynie od orzeczeń merytorycznych, kończących postępowanie w sprawie (art. 4241 k.p.c.).
Z tych wszystkich względów skargę odrzucono na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. Uwzględniając powyższe należało uznać za niezasadny wniosek pełnomocnika z urzędu skarżącego o przyznanie mu kosztów zastępstwa w postępowaniu skargowym.
es