Uzasadnienie
W związku ze skargą powoda M. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 9 marca 2009 r. należy zważyć, co następuje.
Wniesiona skarga jest drugą, dotyczącą tego samego wyroku.
Poprzednia skarga został odrzucona wobec niespełnienia przesłanki określonej w art. 4245 § 1 k.p.c. postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 8 października 2010 r. Ponownie wniesiona skarga również nie spełnia tej przesłanki, aktualne zatem pozostają motywy wyrażone w uzasadnieniu powołanego postanowienia.
Niezależnie od tego trzeba też wskazać, że skarga nie spełnia też przesłanki określonej w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. Uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody nie polega tylko na wskazaniu wysokości ewentualnej szkody, zresztą niczym nie wykazanej. Należy wykazać również istnienie związku przyczynowego pomiędzy wydaniem zaskarżonego wyroku a szkodą. Wbrew twierdzeniom skarżącego taki związek nie został wykazany ani nawet uprawdopodobniony już choćby tylko z tej przyczyny, że nie jest możliwe ustanowienie użytkowania wieczystego na gruncie nie stanowiącym własności Skarbu Państwa. Wyrok oddalający apelację od wyroku oddalającego powództwo zawierające takie żądanie nie mógł zatem mieć żadnego związku przyczynowego z określoną przez skarżącego szkodą.
Wobec powyższego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. O kosztach postępowania Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 k.p.c.