Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 30 listopada 2010 r. Sąd Rejonowy w W. uwzględnił w części powództwo J. K., w sprawie przeciwko M. K. reprezentowanemu przez A. W., o obniżenie alimentów.
Powód wniósł skargę na podstawie art. 4241 k.p.c., w której żądał stwierdzenia niezgodności z prawem tego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Skarżący nie wskazał podstawy prawnej skargi, jednak skarga dotyczy wyroku Sądu I instancji, zatem należy przyjąć, że podstawą jej oceny jest art. 4241 § 2 k.p.c. Zgodnie z tym przepisem gdy strona nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych, dopuszczalność skargi uzależnia od kumulatywnego spełnienia dwóch przesłanek: istnienia wyjątkowego wypadku oraz występowania niezgodności z prawem o kwalifikowanym charakterze, wynikającej z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela.
Skarżący nie wykazał, że w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki z art. 4241 § 2 k.p.c.
Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 § 2 k.p.c.).