Uzasadnienie
H. P. wniosła o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 15 października 2007 r., oddalającego apelację przez nią wniesioną od postanowienia Sądu Rejonowego w W. z dnia 12 stycznia 2007 r., którym oddalony został jej wniosek o wpisanie w księdze wieczystej Kw Nr […] ostrzeżenia o toczącym się przed Sądem Okręgowym w W. postępowaniu w sprawie o sygn. akt I C …/05 o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym. Podstawę skargi stanowi naruszenie art. 62613 § 1 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna m.in. zawierać uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie zaskarżonego orzeczenia (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.). Wymagania tego nie spełnia twierdzenie skarżącej, że poniosła ona „szkodę w postaci niemożności dochodzenia praw właścicielskich własnych, w wyniku ich bezprawnego zatajenia przez Sąd Okręgowy w W”.
Szkodą spowodowaną przez wydanie zaskarżonego orzeczenia może być szkoda majątkowa lub niemajątkowa. Uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody majątkowej wymaga wskazanie – chociażby w przybliżeniu – jej rozmiaru, a szkody niemajątkowej – jej postaci. Niewpisanie w księdze wieczystej ostrzeżenia może w określonych sytuacjach być powodem poniesienia szkody spowodowanej brakiem tego ostrzeżenia. Nie powoduje jednakże szkody polegającej na niemożności dochodzenia przez osobę, która uważa się za właściciela nieruchomości, jakichkolwiek roszczeń, które ze względu na jej prawo własności mogą przysługiwać.
Dochodzenie tych roszczeń nie jest bowiem uzależnione od ujawnienia w księdze wieczystej – poprzez wpisanie ostrzeżenia – roszczenia o usuniecie niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym.
Wobec powyższego, Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1 w związku z art. 424 5 § 1 pkt 4 k.p.c., postanowił jak w sentencji.