Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 25 września 2006 r., I C (…), Sąd Okręgowy w W. oddalił powództwo H. F. przeciwko Skarbowi Państwa – Ministrowi Obrony Narodowej o ochronę dóbr osobistych i odszkodowanie.
Skargę o stwierdzenie niezgodności tego wyroku z prawem wniósł powód, którzy zarzucił naruszenie przepisów postępowania – art. 117 § 5 k.p.c. powodującego nieważność postępowania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Przepis art. 4246 § 1 k.p.c. stanowi, że skargę wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch lat od dnia jego uprawomocnienia się.
Zaskarżony wyrok zapadł w dniu 25 września 2006 r. i w związku z niezłożeniem skutecznego wniosku o doręczenie uzasadnienia tego wyroku oraz niezaskarżeniem uprawomocnił się po upływie trzech tygodni od tego dnia. Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia została złożona wraz z odrzuconym wnioskiem o przywrócenie terminu dopiero 24 marca 2009 r., a więc po upływie terminu wskazanego w art. 4246 § 1 k.p.c.
W myśl art. 4248 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu. Wypełniając dyspozycję tego przepisu, Sąd Najwyższy postanowił, jak w sentencji.
Sąd Najwyższy na podstawie art. 102 w zw. z art. 391 § 1, art. 39821 i art. 42412 k.p.c. postanowił odstąpić od obciążenia skarżącego kosztami postępowania przed Sądem Najwyższym.