Uzasadnienie
Zgodnie z art. 182 § 1 k.p.c., sąd umarza postępowanie w razie stwierdzenia braku następcy prawnego strony, która utraciła zdolność sądową. W sprawie, w której zapadł zaskarżony skargą kasacyjną wyrok Sądu drugiej instancji powód dochodził wobec pozwanego określonych roszczeń z tytułu ochrony dóbr osobistych. Prawa i zobowiązania o charakterze osobistym nie wchodzą w skład spadku (zob. art. 922 k.c.). Dlatego też, skoro pozwany zmarł w toku postępowania kasacyjnego i nie wchodzi zarazem w rachubę następstwo prawne po jego osobie należało - stosownie do art. 182 § 1 z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. - orzec, jak w sentencji.