Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 13 września 2007 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację powoda od wyroku Sądu Okręgowego – Sądu Gospodarczego w R. z dnia 7 grudnia 2006 r., którym oddalono powództwo R. H. przeciwko S. B. o zapłatę.
Od wyroku Sądu Apelacyjnego powód R. H. wniósł skargę kasacyjną.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3984 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna – obok oznaczenia zaskarżonego orzeczenia wraz ze wskazaniem zakresu zaskarżenia, podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia, wniosku o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany – powinna zawierać, jako jeden z elementów 2 konstrukcyjnych, wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie.
Sąd Najwyższy wielokrotnie wyjaśniał, że brak okoliczności uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych, zatem skarga kasacyjna dotknięta tym brakiem podlega odrzuceniu a limine (uchwała składu siedmiu sędziów z dnia 30 kwietnia 1938 r., C III 319/37, Zb. Urz. 1938, poz. 303 oraz postanowienia z dnia 4 lutego 2000 r., II CZ 178/99, OSNC 2000, nr 7-8, poz. 147, z dnia 16 października 1997 r., II CKN 404/97, OSNC 1998, nr 4, poz. 59, z dnia 21 marca 2000 r., II CKN 711/00,
OSNC 2000, nr 7-8, poz. 151, z dnia 21 lipca 2005 r., V CSK 15/05, niepubl. oraz z dnia 26 października 2005 r., III CSK 23/05, niepubl.).
Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powinno odnosić się do przesłanek przewidzianych w art. 3989 § 1 k.p.c., skarżący powinien zatem wskazać jako okoliczności uzasadniające wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne i uzasadnić dlaczego jest ono istotne, albo że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów i wskazać które przepisy wymagają wykładni Sądu Najwyższego i na czym polegają związane z tym poważne wątpliwości lub przedstawić rozbieżności występujące w orzecznictwie sądów, albo że zachodzi nieważność postępowania lub że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, przy czym należy to wykazać (por. postanowienia Sądu
Najwyższego z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151, z dnia 10 maja 2001, II CZ 35/01, BSN 2001, nr 6, s. 11 lub z dnia 22 marca 2001 r., V CZ 131/00, OSNC 2001, nr 10, poz. 156).
W skardze kasacyjnej w ramach wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania skarżący stwierdził jedynie, że jest ona oczywiście uzasadniona. Brak natomiast jakiegokolwiek wyjaśnienia, w czym skarżący upatruje tej oczywistości. Uzasadnienie skargi zawiera jedynie uzasadnienie podstaw kasacyjnych, mimo że art. 3984 § 1 pkt 2 i 3 k.p.c. wyraźnie odróżnia od siebie to wymaganie konstrukcyjne od potrzeby zamieszczenia w skardze uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.
W tej sytuacji uchybienia formalne w zakresie wymagań stawianych skardze kasacyjnej w art. 3984 § 1 k.p.c. uzasadniają orzeczenie, jak w sentencji (art. 3986 § 2 k.p.c.).
O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39820 k.p.c.