Postanowienie SN z 12 lutego 2015 r., I CSK 398/14

Wydany

12 lutego 2015 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie z powództwa P. S.A. w W. przeciwko Miastu W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 lutego 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 16 stycznia 2014 r., odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

Skład

SSN Marian Kocon

Sentencja

1. zasądza od strony powodowej na rzecz pozwanego kwotę 1.800 (jeden tysiąc osiemset) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

r.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 16 stycznia 2013 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację powoda

P. SA w W. od wyroku Sądu Okręgowego w W., w sprawie przeciwko miastu W., o zapłatę.

Powód wniósł skargę kasacyjną, w której żądał uchylenia wyroku w zaskarżonej części i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania sądowi

II instancji. Jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazał że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne i zachodzi potrzeba wykładni przepisów prawnych.

Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia takich przesłanek, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

We wniesionej skardze kasacyjnej wniosek o przyjęcie do rozpoznania oparty został na art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne i zachodzi potrzeba wykładni przepisów prawnych. W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, którą Sąd

Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 k.p.c.).

Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).