Uzasadnienie
Powód Skarb Państwa - Minister Zdrowia wniósł o zasądzenie od
Wojskowego Instytutu Medycznego w Warszawie kwoty 3 930 454,60 zł wraz z ustawowymi odsetkami tytułem zwrotu środków uzyskanych w latach 1999 - 2000 przez Centralny Szpital Kliniczny Wojskowej Akademii Medycznej z Polikliniką
Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w Warszawie z Ministerstwa
Zdrowia na realizację procedur wysokospecjalistycznych.
W sprawie został wydany w dnia 5 marca 2008 r. nakaz zapłaty.
Po rozpoznaniu sprzeciwu pozwanego Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 3 września 2008 r. powództwo oddalił. Ustalił, że w sporządzonej przez Najwyższą Izbę
Kontroli informacji o wynikach kontroli finansowania i dostępu do świadczeń zdrowotnych wykonywanych w ramach wysokospecjalistycznych procedur medycznych z dnia 19 września 2002 r. stwierdzono nieprawidłowości w rozliczeniach środków finansowych otrzymanych z Ministerstwa Zdrowia, między innymi przez Centralny Szpital Kliniczny Wojskowej Akademii Medycznej z Polikliniką Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej (dalej: „CSK WAM z Polikliniką SP ZOZ”), na realizację wysokospecjalistycznych procedur medycznych w latach 1999 -2000. Bezpodstawnie pobrane środki z tego tytułu wyniosły w 1999 r kwotę 1 441 505,44 zł, a w 2000 r. kwotę 282 167,52 zł, czyli ogółem kwotę 1 723 672,96 zł.
W dniu 14 października 2002 r. pomiędzy Skarbem Państwa-Ministerstwem
Zdrowia a CSK WAM z Polikliniką SP ZOZ zawarte zostało porozumienie w sprawie spłaty zadłużenia z tego tytułu, na mocy którego kontrahent Ministerstwa Zdrowia zobowiązał się spłacić zadłużenie w łącznej kwocie 2 812 794.36 zł. Składała się na nią należność główna w kwocie 1 723 672,96 zł oraz odsetki od środków pobranych w 1999 r. w kwocie 964 070,94 zł i od środków pobranych w 2000 r. w kwocie 125 050,46 zł, a spłata tego zadłużenia miała następować ratalnie.
Rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 27 listopada 2002 r. w sprawie przekształcenia Centralnego Szpitala Klinicznego Wojskowej Akademii
Medycznej z Polikliniką Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej (Dz.U. Nr 201, poz. 1700 - dalej: „rozporządzenie w sprawie przekształcenia”), 3 które weszło w życie dnia 10 grudnia 2002 r., przekształcono CSK WAM z Polikliniką SP ZOZ, likwidując jego działalność w zakresie realizacji zadań dydaktycznych i badawczych, udzielania medycznej pomocy doraźnej, pobierania krwi i krwiolecznictwa oraz działalność szpitalną, nadano mu nazwę „Centralna
Wojskowa Przychodnia Lekarska CePeLek Samodzielny Publiczny Zakład Opieki
Zdrowotnej” (dalej: CWPL „CePeLek” SP ZOZ).
W dniu 10 grudnia 2002 r. weszło także w życie rozporządzenie Ministra
Obrony Narodowej z dnia 27 listopada 2002 r., w sprawie utworzenia Wojskowego
Instytutu Medycznego (Dz.U. Nr 201, poz. 1699 - dalej: „rozporządzenie w sprawie utworzenia WIM”), na mocy którego utworzona została jednostka badawczo rozwojowa pod nazwą „Wojskowy Instytut Medyczny” (dalej: „WIM”), która przejęła prawa i obowiązki oraz należności i zobowiązania dotychczasowego CSK WAM z Polikliniką SP ZOZ, związane z otrzymanym mieniem, a także dotyczące projektów badawczych i celowych oraz inwestycji realizowanych ze środków finansowych ustalonych w budżecie państwa na naukę.
Pismem z dnia 20 lipca 2004 r. Ministerstwo Zdrowia poinformowało WIM o zobowiązaniu w kwocie 2 812 794,36 zł z tytułu nadmiernie pobranych środków przez CSK WAM Z Polikliniką SP ZOZ dotyczących sfinansowania ze środków budżetu państwa kosztów zakupu leków oraz leczniczych środków technicznych w ramach realizacji wysokospecjalistycznych procedur medycznych w latach 1999
- 2000. Pismem z dnia 30 grudnia 2004 r. Ministerstwo Zdrowia poinformowało
CWPL „CePeLek” SP ZOZ, że jest dłużnikiem kwoty 2 812 794,36 zł, figurującej w ewidencji księgowej Departamentu Budżetu, Finansów i Inwerstycji kwoty 2 812 794,36 zł ze wskazanego tytułu. Przychodnia ta nie potwierdziła dołączonego do pisma salda, Ministerstwo Zdrowia wystąpiło więc w stosunku do WIM o zwrot pełnej kwoty, wynikającej z porozumienia z dnia 14 grudnia 2002 r. wraz z odsetkami.
Zdaniem Sądu pierwszej instancji powództwo jest nieuzasadnione, gdyż
Wojskowy Instytut Medyczny nie powstał na skutek przekształcenia CSK WAM z Polikliniką SP ZOZ w Warszawie, ale na podstawie rozporządzenia w sprawie utworzenia WIM, które weszło w życie w dniu 10 grudnia 2002 r. Podkreślił, 4 że jakkolwiek w § 5 tego aktu prawnego unormowano, że WIM przejmuje prawa i obowiązki oraz należności i zobowiązania dotychczasowego CSK WAM z Polikliniką SP ZOZ, niemniej w dalszej jego części doprecyzowano, że chodzi o prawa i obowiązki związane tylko z mieniem, o którym mowa w § 4 rozporządzenia oraz dotyczące projektów badawczych i celowych oraz inwestycji realizowanych ze środków finansowych ustalonych w budżecie państwa na naukę.
W konsekwencji WIM – zdaniem Sądu pierwszej instancji - nie przejął spornego zobowiązania.
Sąd Okręgowy wyraził także pogląd, że jeżeli organ założycielski utworzył nowy podmiot WIM i wyraźnie nie przeniósł na niego wszelkich zobowiązań, również związanych z działalnością w zakresie lecznictwa, to nie ma podstaw do stwierdzenia, iż podmiot ten jest następcą prawnym CSK WAM z Polikliniką SP
ZOZ i przejął zobowiązania tego podmiotu. Poza tym podniósł, że w sprawie nie zostało wykazane, iż na skutek odrębnego porozumienia nastąpiło przejęcie długu przez WIM, który w chwili powstania długu nie istniał, a Ministerstwo Zdrowia tego samego świadczenia domaga się od CWPL „CePeLek” SP ZOZ, powstałej z przekształcenia CSK WAM z Polikliniką SP ZOZ.
Sąd pierwszej instancji stwierdził, że stanowisko powoda, iż WIM przejął zobowiązania dochodzone pozwem pozostaje w sprzeczności z art. 14 ust. 4 ustawy z dnia 25 lipca 1985 r o jednostkach badawczo rozwojowych (jedn. tekst:
Dz.U. z 2001 r., Nr 33, poz. 388 ze zm. - dalej: „ustawa”), który stanowi, że jednostka badawczo rozwojowa nie odpowiada za zobowiązania Skarbu
Państwa ani innych osób prawnych. Zobowiązanie dochodzone pozwem nie jest zobowiązaniem własnym WIM, a w świetle obowiązujących przepisów nie zostało też skutecznie przejęte przez Instytut po jego utworzeniu. Sąd Okręgowy odwołał się także do art. 40 k.c. oraz art. 22 ust. 2 i 3 statutu WIM.
Apelację Skarbu Państwa - Ministra Zdrowia Sąd Apelacyjny w Warszawie oddalił wyrokiem z dnia 20 marca 2009 r., przyjmując za własne ustalenia faktyczne
Sądu pierwszej instancji i podzielając jego argumentację prawną. Podniósł, że CSK
WAM z Polikliniką SP ZOZ działał do dnia 10 grudnia 2002 r. jako samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. 5 o zakładach opieki zdrowotnej (jedn. tekst: Dz.U. z 2007 r. Nr 14, poz. 89, ze zm. - dalej: „u.z.o.z.”). Na podstawie art. 69 ust. 3 u.z.o.z. Minister Obrony Narodowej wydał rozporządzenie z dnia 10 marca 2000 r. w sprawie szczegółowych zasad tworzenia, przekształcania likwidacji, organizacji, zarządzania i kontroli zakładów opieki zdrowotnej utworzonych przez Ministra Obrony Narodowej (Dz.U. Nr 20, poz. 245 - dalej: „rozporządzenie z dnia 10 marca 2000 r.”).
Minister Obrony Narodowej w dniu 27 listopada 2002 r. na podstawie art. 36 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej i rozporządzenia z dnia 10 marca 2000 r., wydał rozporządzenie w sprawie przekształcenia CSK WAM z Polikliniką SP ZOZ, które przekształciło tę jednostkę - likwidując jej działalność szpitalną, polegającą na udzielaniu medycznej pomocy doraźnej, pobieraniu krwi i krwiolecznictwie (§ 1) – i wskazywało fundusz założycielski przekształcanego zakładu, który miał działać pod firmą CW PL „CePeLek” SP ZOZ oraz przewidywało, że WIM utworzony zostanie na podstawie odrębnych przepisów i będzie zapewniał świadczenia zdrowotne osobom dotychczas z nich korzystającym. Stwierdził jednak, że równolegle unormowanie zawarte w § 2 rozporządzenia w sprawie przekształcenia pozbawiało dotychczasowy podmiot nieodpłatnego użytkowania oznaczonych części mienia państwowego, tj. szpitala klinicznego przy ul Szaserów w Warszawie wraz z jego wyposażeniem. W rezultacie - w jego ocenie - wbrew tytułowi, równolegle dokonywało przekształcenia zakładu opieki zdrowotnej i częściowej likwidacji działalności, bez likwidacji samego podmiotu.
Wyraził pogląd, że rozporządzenie w sprawie utworzenia WIM, tj. jednostki badawczo rozwojowej, zostało wydane wyłącznie na podstawie ustawy o jednostkach badawczo rozwojowych i że nowoutworzony podmiot wyposażono w składniki majątkowe mienia państwowego (szpital kliniczny przy ul. Szaserów w Warszawie), uprzednio należące do dotychczasowego CSK WAM z Polikliniką
SP ZOZ. Jego zdaniem, analiza rozporządzeń, podstawy kompetencyjnej działania organu oraz podstawy prawnej (upoważnień ustawowych) wydania aktów prawnych, ich wzajemnych relacji, synchronicznego wejścia ich w życie, pozwala na jednoznaczny wniosek, że WIM został stworzony jako nowy podmiot, a nie w wyniku przekształcenia CSK WAM z Polikliniką SP ZOZ.
Wskazał również, że organ założycielski sprawujący nadzór był zobowiązany zgodnie z § 5 ust. 2 rozporządzenia z dnia 10 marca 2000 r., do wskazania następcy prawnego przekształcanego zakładu, co uczynił, oznaczając go jako
CWPL „CePeLek” SP ZOZ z tym, że nie wskazał czy i w jakim zakresie przejmuje on zobowiązania (w znaczeniu długi) przekształcanego CSK AM z Polikliniką SP
ZOZ, zwłaszcza związane ze zlikwidowanym przedmiotem działalności.
Rozważając problem związania pozwanego porozumieniem z dnia 14 października 2002 r., wskazał, że nie można przyjąć, iż pozwany jest sukcesorem generalnym (uniwersalnym) byłego CSK WAM z Polikliniką SP ZOZ, gdyż podstawą takiego następstwa musiałby być przepis ustawy, lub zastrzeżone w tym akcie prawnym dla określonego organu uprawnienie do wskazania ogólnego następcy prawnego. W odniesieniu do pozwanego organ założycielski nie podjął takiej czynności, pomimo istnienia uprawnienia wynikającego z § 5 ust. 2 rozporządzenia z dnia 10 marca 2000 r. Według Sądu Apelacyjnego, nie jest nim § 5 rozporządzenia w sprawie utworzenia WIM, który określa jedynie, że w związku „z wyposażeniem” oznaczonym mieniem przekazanym na własność lub w użytkowanie podmiot ten przejmuje prawa i obowiązki oraz należności i zobowiązania dotychczasowego CSK WAM z Polikliniką SP ZOZ z nim związane.
Następstwo takie, jako przedmiotowe ograniczone do funduszu założycielskiego, nie dotyczy wejścia w całość praw i obowiązków dotychczasowego podmiotu i ma charakter sukcesji szczególnej.
W ocenie Sądu drugiej instancji, przedmiotowe wierzytelności Skarbu
Państwa wynikały z nienależnego świadczenia (art. 410 i następne k.c.) lub - czego nie można wykluczyć - z nienależytego wykonania zobowiązania (art. 471 k.c.), a zatem nie były pasywami związanymi z przekazanym mieniem (aktywami).
Następstwo wynikające z § 5 rozporządzenia w sprawie utworzenia WIM dotyczyć więc mogło jedynie „wwiązania się” w stosunki prawne i majątkowe związane z oznaczonymi składnikami mienia celem zapewnienia ich ciągłości. Zdaniem Sądu
Apelacyjnego, dla dalszej sukcesji niezbędne jest podjęcie czynności prawnej związanej z przejęciem albo przystąpieniem do oznaczonego długu przez pozwanego. Takiego przejęcia zobowiązań nie można wywieść z pism pozwanego będących odpowiedzią na kierowane do niego wezwania do zapłaty, gdyż nawet 7 jeżeli nie przeczyły twierdzeniu o zasadzie odpowiedzialności, nie miały cech oświadczenia woli o charakterze konstytutywnym, (zamiaru utworzenia stosunku prawnego) i wprost wskazywały na odmowę spełnienia świadczenia.
Powód w skardze kasacyjnej opartej na podstawie naruszenia prawa materialnego, tj. art. 519 § 1 i 2 k.c., § 5 pkt 1 rozporządzenia w sprawie utworzenia WIM w zw. z § 5 ust. 2 rozporządzenia z dnia 10 marca 2000 r. oraz § 5 pkt 1 rozporządzenia w sprawie utworzenia WIM, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i uwzględnienie powództwa, lub przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Według Skarbu Państwa, naruszenie art. 519 § 1 i 2 k.c. polegało na przyjęciu, że dla sukcesji singularnej WIM po CSK WAM z Polikliniką SP ZOZ w zakresie zobowiązania objętego powództwem niezbędne byłoby podjęcie czynności prawnej związanej z przejęciem lub przystąpieniem do długu. Trzeba zgodzić się ze skarżącym, że możliwość dokonania takiej subsumpcji wyklucza fakt uregulowania sukcesji bezpośrednio w przepisie prawa, tj. w § 5 pkt 1 rozporządzenia w sprawie utworzenia WIM. Wobec wyraźnie ukształtowanej woli organu kompetentnego do wydania w tym zakresie normy prawnej, nie wchodziła w rachubę regulacja przejęcia długu zawarta w kodeksie cywilnym. Rzeczywiście, bez względu na fakt, czy przejęcie długu miałoby nastąpić przez umowę pomiędzy wierzycielem a osobą trzecią za zgodą dłużnika, czy też w drodze umowy między dłużnikiem a osobą trzecią, za zgodą wierzyciela, nie budzi wątpliwości, że skuteczność takiej czynności prawnej zależy od oświadczenia dłużnika, które w sprawie nie mogło zostać złożone, gdyż w dniu 10 grudnia 2002 r., tj. w dniu wejścia w życie rozporządzenia w sprawie przekształcenia CSK WAM z Polikliniką
SP ZOZ, którego dotyczyło zobowiązanie objęte żądaniem pozwu, dotychczasowy dłużnik utracił podmiotowość prawną. W tym stanie rzeczy, wobec dokonanej przez
Sąd Apelacyjny odmowy uznania WIM następcą prawnym CSK WAM z Polikliniką
SP ZOZ przestał istnieć jakikolwiek podmiot uprawniony do występowania w charakterze dłużnika niezbędny do podjęcia czynności prawnej określonej w art. 519 § 1 i 2 k.c. 8
Wbrew ocenie Sądu drugiej instancji, przepisy rozporządzenia z dnia 10 marca 2000 r. nie zawierają jakiejkolwiek bezpośredniej delegacji do wydania aktów normatywnych. Przedmiotem jego regulacji są jedynie ogólne zasady tworzenia, przekształcania, likwidacji, organizacji, zarządzania i kontroli zakładów opieki zdrowotnej. Skarżący trafnie podniósł, ze kompetencja do tworzenia oraz ustalenia przedmiotu i zakresu działania jednostki badawczo-rozwojowej została zastrzeżona w art. 4 i art. 6 ustawy, natomiast do likwidacji tworzenia i przekształcenia zakładów opieki zdrowotnej w art. 36 u.z.o.z. Sąd Apelacyjny przeoczył, że art. 8a u.z.o.z. stanowi, iż do publicznego zakładu opieki zdrowotnej prowadzonego przez jednostkę badawczo rozwojową stosuje się wprost przepisy ustawy o zakładach opieki zdrowotnej, z zachowaniem przepisów o jednostkach badawczo-rozwojowych.
Skoro więc WIM prowadzi działalność naukowo-badawczą i dydaktyczną oraz działalność leczniczą na rzecz systemu ochrony zdrowia, a każda z tych dziedzin ma odrębne, skomplikowane i nieprecyzyjne unormowania, to można przyjąć założenie, że do pierwszej sfery należy stosować przepisy ustawy o jednostkach badawczo- rozwojowych, a do drugiej przepisy dotyczące samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej.
Zgodnie z art. 36 u.z.o.z., zarówno tworzenie, likwidacja jak i przekształcenie publicznego zakładu opieki zdrowotnej następuje między innymi następuje w drodze rozporządzenia właściwego organu administracji rządowej. Na mocy takich aktów może nastąpić likwidacja dotychczasowego zakładu, związana z powstaniem innego, w tym wypadku WPL „CePeLek” SP ZOZ (przekształcenie) i utworzeniem nowego zakładu, tj. Wojskowego Instytutu Medycznego (tworzenie).
Wtedy akty prawne organu administracji rządowej muszą spełniać warunki określone w art. 60 u.z.o.z.; powinny określać, w jaki sposób mienie zlikwidowanego zakładu, tj. w tym wypadku CSK WAM z Polikliniką SP ZOZ, zostaje rozdysponowane, oraz kto ponosi odpowiedzialność za niepokryte zobowiązania zlikwidowanego zakładu, a także wskazywać sposób przejścia mienia na powstający zakład bądź powstające zakłady oraz kto przejmuje prawa i obowiązki likwidowanego zakładu, w tym obowiązek dalszego spełniania świadczeń zdrowotnych.
Jeżeli następuje tylko likwidacja (tzw. faktyczna) samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej, to rozporządzenie organu administracji rządowej określa jedynie sposób rozdysponowania mienia likwidowanego zakładu i wobec utraty jego bytu prawnego organ założycielski nie ma prawa wskazywania, kto przejmuje zobowiązania, gdyż na podstawie art. 60 ust. 6 u.z.o.z. niezaspokojone z jego majątku w toku procesu likwidacyjnego długi stają się obowiązkami Skarbu
Państwa (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2005 r., III CZP 34/05,
OSNC 2006, nr 6, poz. 97). W takim wypadku, gdy aktywa likwidowanego zakładu przewyższają jego pasywa, w toku postępowania likwidacyjnego z majątku likwidowanego podmiotu są zaspokajani wierzyciele zakładu i po ich zaspokojeniu pozostały majątek staje się majątkiem organu założycielskiego (art. 53a ust. 2 u.z.o.z.).
Gdy natomiast rozporządzenie o likwidacji jest ściśle związane z podziałem, połączeniem, tworzeniem, lub przekształceniem zakładu, to organ administracji rządowej, likwidujący zakład w celu przekazania jego mienia w całości lub części innemu lub innym tworzonym zakładom ma prawo wskazania (por. art. 60 ust. 4b pkt 4 u.z.o.z.), który z nich i w jakiej części przejmie zobowiązania zlikwidowanego zakładu (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 22 lipca 2005 r., III CZP 54/05).
W takim wypadku art. 60 ust 6 u.z.o.z. nie ma zastosowania, gdyż w akcie tworzącym zakład na bazie majątkowej likwidowanego samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej został określony podmiot odpowiadający za jego zobowiązania i należności (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 maja 2005 r.,
V CK 620/04 i z dnia 2 grudnia 2004 r., V CK 106/04, niepubl.).
Z ustaleń wynika ścisły związek pomiędzy zlikwidowaniem CSK WAM z Polikliniką SP ZOZ oraz powstaniem WIM i CWPL „CePeLek” SP ZOZ, gdyż nie miała miejsca likwidacja faktyczna mienia likwidowanego zakładu prowadząca do zaspokojenia jego długów. Trzeba zgodzić się ze skarżącym, że § 5 ust. 2 rozporządzenia z dnia 10 marca 2000 r. nie ograniczył wynikającej z art. 60 ust. 4b pkt 4 u.z.o.z. kompetencji Ministra Obrony Narodowej do określenia następcy prawnego zlikwidowano samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej i do uczynienia tego wyłącznie w sposób generalny w jednym akcie normatywnym.
Z tego względu za dopuszczalny należy uznać zaistniały stan, w którym równolegle 10 w tym samym czasie zostają wprowadzone w życie dwa akty normatywne, których celem i skutkiem jest kompleksowa regulacja zagadnień związanych z przekształceniem, likwidacją działalności i następstwem prawnym dotychczas działającego zakładu opieki zdrowotnej, tj. CSK WAM z Polikliniką SP ZOZ.
W judykaturze wyjaśniono, że zasada, zgodnie z którą sukcesja uniwersalna jest dopuszczalna tylko w przypadkach przewidzianych w ustawie, pozostaje nienaruszona, jeżeli ustawodawca zastrzega dla określonego organu uprawnienie do wskazania ogólnego następcy prawnego (por. np. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 19 stycznia 2005 r., V CK 590/04 i z dnia 2 grudnia 2004 r., V CK 111/04, niepubl.).
Z brzmienia § 5 pkt 1 rozporządzenia w sprawie utworzenia WIM wynika, że nowoutworzona jednostka jest sukcesorem CSK WAM z Polikliniką SP ZOZ., w treści bowiem tego przepisu określono, że Instytut przejmuje prawa i obowiązki oraz należności i zobowiązania dotychczasowego zakładu opieki zdrowotnej związane z mieniem, o którym mowa w § 4. Przy ustaleniu jego znaczenia trzeba wziąć pod uwagę, że w ustawie o zakładach opieki zdrowotnej ustawodawca nie przywiązał zasadniczej wagi do cech podmiotowych zakładów, w tym cechy normatywnej, jaką jest osobowość prawna, gdyż mogą one nawet działać jako jednostki budżetowe. Zasadnicze znaczenie nadał jego cechom przedmiotowym, decydującym o zdolności do wypełnienia zadań, skoro w art. 1 ust 1 u.z.o.z. przyjął definicję, że zakład opieki zdrowotnej jest wyodrębnionym, organizacyjnie zespołem osób i środków majątkowych utworzonym w celu udzielania świadczeń zdrowotnych. Jeżeli do tego dodać, że w § 5 rozporządzenia w sprawie przekształcenia wprost przewidziano, iż świadczenia zdrowotne w zakresie działalności szpitalnej, będzie wykonywał osobom dotychczas z nich korzystających
WIM, przy czym nowo utworzony podmiot został nieodpłatnie wyposażony mienie nieruchome i ruchome(w szpital kliniczny przy ul. Szaserów) należące dotychczas do CSK WAM z Polikliniką SP ZOZ, to istniała podstawa do przyjęcia, że sporny dług był związany z mieniem tego szpitala, tj. miał związek z udzielaniem świadczeń zdrowotnych w tej jednostce. Przepis § 5 pkt 1 rozporządzenia w sprawie utworzenia WIM nie operuje pojęciem zobowiązań w znaczeniu długów „dotyczących przekazanego mienia”, lecz szerszym określeniem zobowiązań 11 związanych z mieniem szpitala. Uzasadniona jest więc interpretacja, że związek ten jest funkcjonalny, tj. ma postać spełniania świadczeń zdrowotnych za pomocą tego mienia. Przedmiotowe zobowiązanie dotychczasowego CSK WAM z Polikliniką SP ZOZ dotyczyło niewątpliwie spełniania przez tego dłużnika świadczeń zdrowotnych w szpitalu klinicznym przy ul. Szaserów w Warszawie tj. za pomocą mienia, w które nieodpłatnie został wyposażony WIM.
Skarżący trafnie podniósł, że oprócz zawartych w § 1 rozporządzenia w sprawie utworzenia WIM uregulowań natury ustrojowej lub określonych w § 3 i 4 regulacji w zakresie wyposażenia w składniki mienia, rozporządzenie to uregulowało również tak istotne dla funkcjonowania zakładu oraz ciągłości i sposobu wykonywania świadczeń medycznych zagadnienia, jak przejęcie dotychczasowych pracowników SCK WAM z Polikliniką SP ZOZ, czy też powierzenie funkcji kierowania WIM dotychczasowemu komendantowi zlikwidowanego samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej. W tym stanie rzeczy trzeba zgodzić się z zarzutem, że Sąd Apelacyjny, odmawiając normie wynikającej z § 5 pkt 1 rozporządzenia w sprawie utworzenia WIM charakteru regulacji ustanawiającej następstwo prawne CSK WAM z Polikliniką SP
ZOZ, dokonał ustalenia jej znaczenia w sposób węższy, aniżeli wynika to z interpretacji językowej, której wynik jest zgodny z wykładnią funkcjonalną i systemową. Należy podkreślić, że ustalenie znaczenia § 5 pkt 1 rozporządzenia w sprawie utworzenia WIM nie mogło nastąpić bez odwołania się do unormowań zawartych w przepisach wszystkich rozporządzeń.
Z tych powodów skarga kasacyjna została uwzględniona (art. 39815 § 1 k.p.c.).
jz