Postanowienie SN z 16 czerwca 2009 r., I CSK 55/09

Wydany

16 czerwca 2009 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej P. przeciwko A. S.A. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 czerwca 2009 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 24 lipca 2008 r., sygn. akt [...], odrzuca skargę kasacyjną.

Skład

SSN Henryk Pietrzkowski

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 24 lipca 2008 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację powódki

Spółdzielni Mieszkaniowej „P.” od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 7 września 2007 r. oddalającego powództwo w sprawie przeciwko A. S.A. o zapłatę.

Od powyższego wyroku powódka wniosła skargę kasacyjną. W skardze, opartej na obu podstawach kasacyjnych (art. 3983 § 1 k.p.c.) zarzuciła naruszenie art. 512 § 2, 392 i 77 § 1 k.c. oraz art. 328 § 2, 384 § 4 i 390 § 1 k.p.c.

Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca powołała się na potrzebę wykładni przepisów oraz istnienie zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Skarga kasacyjna nie spełnia istotnego wymagania procesowego, przewidzianego w art. 3984 § 1 pkt 4 k.p.c. w brzmieniu obowiązującym sprzed nowelizacji wprowadzonej przez ustawę z dnia 19 marca 2009 r. o zmianie ustawy -

Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 69, poz. 593). Brak w niej mianowicie sformułowania wniosku co do sposobu rozstrzygnięcia skargi kasacyjnej.

Niezamieszczenie w skardze kasacyjnej wniosku o uchylenie lub uchylenie i zmianę zaskarżonego orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany stanowi istotną wadę, której nie można usunąć w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych, i w związku z tym podlega odrzuceniu a limine jako niedopuszczalna. Stanowisko takie prezentowane jest zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie Sądu Najwyższego zarówno z okresu obowiązywania kodeksu postępowania cywilnego z 1930 r., jak i z okresu po wprowadzeniu do kodeksu postępowania cywilnego kasacji, a później skargi kasacyjnej (por. wyrok S.N.,

C II 109/37, Zb.O. 1937 r., poz. 82 i orzeczenie S.N., C III 1718/35, OSN 1939 r., poz. 195, postanowienie S.N. z dnia 3.IV.1997 r., I PKN 57/97, OSNAP 1997/24/4950).

Podzielając to stanowisko oraz stwierdziwszy, że w skardze kasacyjnej wniesionej przez stronę powodową nie został zamieszczony wniosek kasacyjny,

Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3986 § 3 k.p.c.).