Postanowienie SN z 16 lutego 2007 r., I CSK 7/07

Wydany

16 lutego 2007 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie z powództwa M.S. przeciwko "E." S.A. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 lutego 2007 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 21 września 2006 r., sygn. akt [...], odrzuca skargę kasacyjną.

Skład

Prezes SN Tadeusz Ereciński

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 21 września 2006 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację powódki od wyroku Sądu Okręgowego w R. W skardze kasacyjnej powódka zarzuciła naruszenie prawa materialnego – art. 6 k.c., naruszenie przepisów postępowania – art. 245, 233 § 1, art. 253, 232, 213 § 1 oraz art. 328 § 2 k.p.c. i wnosiła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c. podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów (por. postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76). Wskazane przez skarżąca jako podstawa skargi art. 6 k.c. jak i przepisy kodeksu postępowania cywilnego dotyczą oceny przez sąd dowodów i ustaleń sądu. Przyznała to zresztą skarżąca, dopatrując się naruszenia wskazanych przepisów przez odmówienie dokumentom prywatnym waloru dowodu w sprawie, przez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów polegające na całkowitym pominięciu przy ustalaniu stanu faktycznego i prawnego treści dokumentów prywatnych dopuszczonych jako dowód w sprawie oraz przez brak wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu (art. 3986 § 3 k.p.c.).