Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 3

Postanowienie Sądu Najwyższegoz 23 maja 2012 r., sygn. akt I CSP 1/12

Metryka

Wydany
23 maja 2012 r.
Sąd
Sąd Najwyższy
Skład
SSN Tadeusz Wiśniewski sprawozdawca
SSN Mirosława Wysocka
SSN Henryk Pietrzkowski
Rozpoznanie
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 maja 2012 r.
Sprawa
sprawy ze skargi J. K. na przewlekłość postępowania Sądu Najwyższego w sprawie z powództwa J. K. przeciwko R. G. o przywrócenie do pracy, wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy i składki na ubezpieczenie społeczne, sygn. akt II PK 15/09, II PK 18/11, z udziałem Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego odrzuca skargę; nie obciąża skarżącej kosztami postępowania przed Sądem Najwyższym na rzecz Skarbu Państwa.

Uzasadnienie

Skarżąca J. K. w skardze z dnia 27 lutego 2012 r. skierowanej do Sądu Apelacyjnego na naruszenie przez Sąd Okręgowy jej prawa do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, wniosła także o stwierdzenie przewlekłości w odniesieniu do postepowania przed Sądem Najwyższym w sprawach o sygnaturach akt II PK 15/09 i II PK 18/11.

Skarga w zakresie wskazanego wniosku została przekazana - według właściwości - do rozpoznania Sądowi Najwyższemu.

Według skarżącej, w postępowaniu kasacyjnym nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, a to ze względu na bezczynność Sądu Najwyższego (art. 2 w związku z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. Nr 179, poz. 1843).

Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie albo oddalenie, albowiem postępowania w obu wskazanych przez skarżącą sprawach zostały zakończone na długo przed złożeniem skargi na przewlekłość postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (zwaną również skargą na przewlekłość postępowania) składa się do sądu, przed którym toczy się postępowanie (art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki;

powoływanej dalej jako: ustawa). Skargę tę – co należy podkreślić - wnosi się w toku postępowania w sprawie (art. 5 ust. 1 ustawy). Skarżąca tej przesłanki nie zachowała. Jeżeli bowiem chodzi o sprawę opatrzoną sygnaturą akt II PK 15/09, to w sprawie tej zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 4 maja 2009 r. skarga kasacyjna powódki J. K. od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 26 marca 2008 r., została zwrócona Sądowi Okręgowemu celem sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia. Tym samym w wyniku tego zarządzenia w sprawie tej doszło do zakończenia postępowania przed Sądem Najwyższym.

Z kolei w sprawie o sygnaturze akt II PK 18/11 – po ponownym przedstawieniu przez Sąd drugiej instancji wymienionej wyżej skargi kasacyjnej powódki J. K. - postępowanie kasacyjne zostało zakończone wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 12 lipca 2011 r. W konsekwencji, po przeprowadzeniu w sprawie dalszych niezbędnych czynności sądowych, akta sprawy zostały w dniu 12 października 2011 r. zwrócone Sądowi drugiej instancji. Oznacza to, że skarga o stwierdzenie przewlekłości postępowania została - w obu wypadkach - złożona już po prawomocnym zakończeniu postępowania przed Sądem Najwyższym.

Zgodnie z ukształtowanym orzecznictwem, jeżeli postępowanie w sprawie, którego dotyczyła skarga na przewlekłość postępowania, zostało prawomocnie zakończone, skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna ze względu na wniesienie jej po terminie (zob. uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 6 maja 2011 r., III SPP 5/11; nie publik. i wskazane w nim inne orzeczenia Sądu Najwyższego).

W tej sytuacji należało orzec, jak w sentencji (art. 386 § 3, art. 394¹ § 3 i art. 398²¹ w związku z art. 8 ust. 2 ustawy).

O kosztach postępowania przed Sądem Najwyższym orzeczono na podstawie art. 102 w związku z art. 391¹ i art. 398²¹ w związku z art. 8 ust. 2 ustawy.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.