Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił zażalenie pozwanego Województwa P. - Zarządu Dróg Wojewódzkich w R. na postanowienie tego Sądu z dnia 20 września 2011 r., którym odrzucona została apelacja pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 13 kwietnia 2011 r. Z uzasadnienia wynika, że postanowieniem z dnia 20 września 2011 r. Sąd Apelacyjny odrzucił apelację pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 13 kwietnia 2011 r. Zażalenie pozwanego na to postanowienie zostało odrzucone postanowieniem z dnia 7 października 2011 r., którego pozwany nie zaskarżył.
Wniosek pozwanego z dnia 24 października 2011 r. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 20 września 2011 r. Sąd Apelacyjny odrzucił postanowieniem z dnia 28 października 2011 r. Zażalenie pozwanego odrzucone zostało postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 3 lutego 2012 r., co z kolei wymagało odrzucenia zażalenia na postanowienie z dnia 20 września 2011 r., jako wniesionego po upływie przepisanego terminu.
Pozwany w zażaleniu domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz rozpoznania postanowienia z dnia 28 października 2011 r. jako niepodlegającego samodzielnemu zaskarżeniu, zarzucając że nieuwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia pozbawia go możliwości ponownego, merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd odwoławczy.
Uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 20 września 2011 r. nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych. Dyrektor Zarządu Dróg Wojewódzkich w R. nie posiadał pełnomocnictwa do reprezentowania jednostki przed Sądem Najwyższym i nie mógł udzielić pełnomocnictwa radcy prawnemu.
Takie pełnomocnictwo zostało mu udzielone uchwałą Zarządu Województwa nr 86/1946/11 z dnia 18 października 2011 r. i następnie w dniu 20 października 2011 r. udzielił on pełnomocnictwa radcy prawnemu. Niewniesienie zażalenia w terminie nie było przez pozwanego zawinione.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zażalenie jest uzasadnione.
Konsekwencją prawomocnego odrzucenia zażalenia na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 20 września 2011 r. postanowieniem z dnia 7 października 3 2011 r. było wyeliminowanie tego zażalenia z obrotu prawnego i usunięcie skutków wywołanych jego wniesieniem. Wniosek pozwanego o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 20 września 2011 r. dotyczył zażalenia złożonego wraz z tym wnioskiem, które było spóźnioną czynnością procesową, niezdatną do wywołania zamierzonego skutku (art. 167 k.p.c.). Nie ma podstaw do przyjęcia, że żądanie przywrócenia terminu dotyczy czynności, która nie istnieje w sensie procesowym, stąd też wymaganie, objęte art. 169 § 3 k.p.c., dokonania równocześnie z wnioskiem czynności procesowej. Rzeczą zatem Sądu Apelacyjnego było merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia wniesionego równocześnie z nim i w zależności od wyników jego oceny odniesienie się do zażalenia (nadanie mu biegu lub odrzucenie).
Odrzucenie natomiast tego wniosku było błędne i nie mogło stanowić przesłanki do odrzucenia zażalenia w oparciu o art. 370 w związku z art. 397 2 k.p.c.
Z powyższych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 39815 § 1 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.