Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny jako Sąd drugiej instancji, po przyjęciu, że skarga kasacyjna powoda została złożona z przekroczeniem ustawowego terminu przewidzianego w art. 3985 § 1 k.p.c., postanowieniem z 17 lipca 2013 r. skargę tę – na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. - odrzucił. Według Sądu, termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał w dniu 9 lipca 2013 r., tymczasem skargę tę złożono w urzędzie pocztowym dopiero w dniu 11 lipca 2013 r. (w uzasadnieniu postanowienia omyłkowo wskazano jako datę dzień 11 czerwca 2013 r.), a zatem już po upływie dwumiesięcznego terminu liczonego od dnia doręczenia wyroku z uzasadnieniem.
W zażaleniu powód domaga się uchylenia zaskarżonego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zarzut – wyrażony jedynie pośrednio - naruszenia przez Sąd Apelacyjny art. 3986 § 2 w zw. z art. 3985 § 1 k.p.c., jest nieuzasadniony. Stosownie do art. 165 § 2 k.p.c. (w wersji redakcyjnej obowiązującej w czasie aktualizowania się biegu terminu do wniesienia przez powoda skargi kasacyjnej), oddanie pisma procesowego w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Regulacja ta ma zastosowanie także w sytuacji procesowej zaistniałej w sprawie obecnie rozpoznawanej. Skarżący wprawdzie kwestionuje datę 11 lipca 2013 r. uwidocznioną na stemplu pocztowym odciśniętym na kopercie, w której została przesłana skarga kasacyjna, wskazując, że w rzeczywistości skargę tę oddał – jak to określa - w punkcie pocztowym w L. już w dniu 8 lipca 2013 r., jednakże okoliczności, na które się powołuje (chodzi o lokalną praktykę składania przesyłek listowych w miejscowym punkcie pocztowym bez jednoczesnego użycia datownika przez osobę przyjmującą przesyłki pocztowe) mogą być przedmiotem oceny jedynie w postępowaniu o przywrócenie terminu.
Powód zresztą przyznaje w zażaleniu, że tego rodzaju wniosek złożył.
Wobec takiego stanu rzeczy Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3941 § 3 w zw. z art. 39814 k.p.c.).