Uzasadnienie
Postanowieniem zawartym w wyroku z dnia 16 maja 2011 r., Sąd Okręgowy orzekł, że każda ze stron ponosi koszty postępowania związane ze swoim uczestnictwem.
Wnioskodawca zaskarżył postanowienie o kosztach w całości, wnosząc o przyznanie mu kosztów postępowania od uczestników, na podstawie art. 520 § 2 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 520 § 2 k.p.c. jeżeli uczestnicy są w różnym stopniu zainteresowani w wyniku postępowania lub interesy ich są sprzeczne, sąd może stosunkowo rozdzielić obowiązek zwrotu kosztów lub włożyć go na jednego z uczestników w całości. To samo dotyczy zwrotu kosztów postępowania wyłożonych przez uczestników. W postępowaniu o zasiedzenie uczestnicy postępowania mają sprzeczne interesy, oscylujące wokół przedmiotu własności, do którego każda z nich rości sobie prawo. Z tego też względu w tym postępowaniu Sąd rozstrzygając o kosztach powinien swoje orzeczenia oprzeć o treść art. 520 § 2 k.p.c., a nie art. 520 § 1 k.p.c.
Rozstrzygnięcie o kosztach wymaga jednak rozważenia całości okoliczności sprawy, w tym również pod kątem przesłanek zawartych w art. 102 k.p.c., który na podstawie art. 13 § 2 k.p.c. może znaleźć w sprawie zastosowanie. W wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może więc zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. Z ustaleń faktycznych poczynionych w sprawie wynika, że decyzja nacjonalizacyjna pozbawiająca prawa własności przedsiębiorstwa, które prowadził na spornych nieruchomościach poprzednik skarżących została uchylona. Ten fakt stanowi szczególną okoliczność w rozumieniu art. 102 k.p.c., która uzasadnia odstąpienie od obciążania uczestników kosztami postępowania w sprawie.
Z uwagi na powyższe, postanowienie Sądu Okręgowego odpowiada prawu, a zatem Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 k.p.c., orzekł, jak w sentencji.