Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2015 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną strony powodowej, wniesioną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 11 lipca 2014 r., w którym oddalono apelację powódki od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 24 maja 2013 r. Do takiego odrzucenia doszło z tej przyczyny, że pełnomocnik powódki nie przedłożył w wyznaczonym terminie odpisów udzielonego mu przez mocodawczynię pełnomocnictwa dla pozwanych. Wprawdzie odpisy złożono, ale nie odpowiadały one co do treści (zakres umocowania i liczby osób umocowanych) oryginałowi dokumentu obejmującego umocowanie.
W zażaleniu powódki podniesiono zarzuty naruszenia art. 133 § 3 k.p.c., art. 3986 § 1 i § 2 k.p.c. i art. 130 § 1 i § 2 k.p.c., a także przepisów prawa materialnego, tj. art. 2, 32, 45, 78 i 176 ust. 1 Konstytucji oraz art. 6 EKPCz i art. 47 KPP w związku z art. 19 ust. 1 TUE. Strona skarżąca wnosiła o uchylenie zaskarżanego postanowienia.
Z porównania treści pełnomocnictwa znajdującego się na k. 760 t. IV akt sprawy (dołączonego do skargi kasacyjnej strony powodowej) i treści pełnomocnictwa złożonego do akt w wyniku wykonania zarządzenia Sądu z dnia 10 marca 2015 r. (k. 783 akt) istotnie wynika zasadnicza różnica. Ten drugi dokument nie stanowi wiernego odzwierciedlenia dokumentu pierwszego, bowiem poszerzono w nim liczbę osób umocowanych oraz rozszerzono zakres umocowania (k. 789 i n. akt sprawy). Nie oznacza to jednak, że nie doszło do udzielenia prawidłowego umocowania w obecnym postępowaniu kasacyjnym.
Jeżeli do skargi kasacyjnej nie załączono odpowiedniej ilości odpisów pełnomocnictwa dla strony przeciwnej (art. 89 § 1 k.p.c.), strona reprezentowana powinna być wezwana do uzupełnienia braku wniesionego środka odwoławczego (w tym wypadku – skargi kasacyjnej) przy odpowiednim zastosowaniu art. 130 § 1 k.p.c. W zarządzeniu z dnia 12 marca 2015 r. posłużono się jednak wadliwym oznaczeniem sankcji niewykonania tego obowiązku. Niezależnie od tego, należy stwierdzić, że przedłożone przez stronę powodową wymaganej ilości dokumentów obejmujących prawidłowo udzielone (na nowo) pełnomocnictwa procesowego 3 pozwala na kontynuowanie postępowania kasacyjnego. Nie było zatem podstaw do odrzucenia skargi kasacyjnej, dlatego Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. art. 39815 § 1 k.p.c. uchylił zaskarżone postanowienie.
eb