Uzasadnienie
Powód domagał się zapłaty od pozwanych kwoty 61 353 zł. Sąd Rejonowy wyrokiem z dnia 30 stycznia 2008 r. zasądził od pozwanych na rzecz powoda kwotę 25 653,85 zł, a w pozostałym zakresie powództwo oddalił. Pozwane w apelacji zaskarżyły ten wyrok w części zasądzającej od nich wymienioną kwotę, powód zaś zaskarżył go w części oddalającej powództwo „na kwotę 32 118 zł”.
Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 28 lipca 2008 r. apelację pozwanych oddalił, natomiast apelację powoda uwzględnił w ten sposób, że zmienił wyrok Sądu Rejonowego i zasądził od pozwanych na rzecz powoda kwotę 57 380,89 zł.
Skarżąc w całości wyrok Sądu Okręgowego pozwane określiły wartość przedmiotu zaskarżenia kasacyjnego na kwotę 57 381 zł.
Postanowieniem z dnia 24 listopada 2008 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną pozwanych z powołaniem się na art. 3982 §1 k.p.c., dopuszczający skargę kasacyjna w sprawach o prawa majątkowe tylko wtedy, gdy wartość przedmiotu zaskarżenia nie jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych. Wyjaśnił przy tym, że rzeczywista wartość przedmiotu zaskarżenia dokonanego przez pozwane nie osiągnęła progu określonego w art. 3982 §1 k.p.c., mimo podania przez nie w skardze kasacyjnej kwoty wyższej od tego progu, ponieważ według ugruntowanego orzecznictwa wartość przedmiotu zaskarżenia kasacyjnego nie może być wyższa od wartości przedmiotu zaskarżenia apelacyjnego.
W zażaleniu pozwane kwestionują zasadność odrzucenia wniesionej przez nie skargi kasacyjnej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Wartość przedmiotu zaskarżenia kasacyjnego w procesie nie może być wyższa niż wartość przedmiotu zaskarżenia apelacyjnego wtedy, gdy:
- 1) skargę kasacyjną wniosła strona, która jako jedyna złożyła apelację,
- 2) apelację wniosły obie strony i apelacje obu zostały oddalone, następnie zaś jedna albo każda z nich nie godzi się w skardze kasacyjnej z zapadłym w stosunku do niej rozstrzygnięciem apelacyjnym, 3
- 3) apelację wniosły obie strony i skargę kasacyjną złożyła tylko ta, której apelacja została częściowo uwzględniona.
Nie jest natomiast tak, że wartość przedmiotu zaskarżenia kasacyjnego w procesie nie może być wyższa niż wartość przedmiotu zaskarżenia apelacyjnego, wtedy, gdy:
- 1) apelacje wniosły obie strony i została w całości lub w części uwzględniona apelacja powoda, a skargę kasacyjną złożył pozwany,
- 2) apelacje wniosły obie strony i została w całości lub w części uwzględniona apelacja pozwanego, a skargę kasacyjną złożył powód.
W wymienionych sytuacjach przedmiot zaskarżenia kasacyjnego może ulec rozszerzeniu w stosunku do przedmiotu zaskarżenia apelacyjnego o kwotę (wartość) „dosądzoną” przez sąd odwoławczy w przypadku skargi złożonej przez pozwanego lub o kwotę (wartość) obniżoną przez sąd odwoławczy w przypadku skargi złożonej przez powoda. W sprawie miała miejsce pierwsza z tych sytuacji.
Pozwane, oprócz kwoty zasądzonej od nich przez Sąd Rejonowy, skarżonej już w apelacji, objęły skargą kasacyjną również kwotę zasądzona od nich przez Sąd Okręgowy. W rezultacie wartość przedmiotu zaskarżenia dokonanego przez pozwane na etapie postępowania kasacyjnego uległa zwiększeniu w stosunku do wartości przedmiotu zaskarżenia wniesioną przez nie wcześniej apelacją i przekroczyła kwotę określoną w art. art. 3982 §1 k.p.c.
Mając powyższe na względzie należało ze względu na oczywistą zasadność zażalenia orzec jak w sentencji (art. 39815 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).