Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 5 października 2009 r. odrzucił apelację powoda od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 3 lutego 2009 r., uznając, że nie została należycie opłacona.
W zażaleniu na to postanowienie powód zarzucił naruszenie art. 373 k.p.c. i wniósł o jego uchylenie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Bezsporne jest, że powód został wezwany do uiszczenia opłaty od apelacji w wysokości 2 400 zł po zwolnieniu go przez Sąd Apelacyjny od kosztów sądowych postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2009 r., jedynie częściowo, powyżej tej kwoty. Na postanowienie w części oddalającej wniosek powoda o zwolnienie od kosztów wniósł on zażalenie, które było niedopuszczalne i zasadnie zostało odrzucone przez Sąd Apelacyjny. Nie można podzielić zatem oceny skarżącego, że powód powinien być 2 ponownie wezwany o uiszczenie opłaty od apelacji po wydaniu przez Sąd Apelacyjny postanowienia o odrzuceniu zażalenia, które zakończyło postępowanie w przedmiocie wniosku powoda o zwolnienie od kosztów sądowych. Wniesienie przez powoda niedopuszczalnego środka zaskarżenia nie miało znaczenia dla ustalenia daty uprawomocnienia się postanowienia Sądu Apelacyjnego, rozstrzygającego o wniosku powoda dotyczącym zwolnienia go od kosztów sądowych.
Postanowienie to stało się prawomocne w dniu jego wydania (20 sierpnia 2009 r.) i doręczone powodowi w dniu 28 sierpnia 2009 r. wezwanie do uiszczenia opłaty od apelacji było w pełni skuteczne, mimo wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 20 sierpnia 2009 r. Ponieważ powód w zakreślonym mu terminie nie uiścił opłaty sądowej od apelacji Sąd Apelacyjny zasadnie przyjął, że istniała podstawa do jej odrzucenia.
Z tych względów zażalenie było pozbawione uzasadnionych podstaw i podlegało oddaleniu na podstawie art. 3941 § 3 i 39814 k.p.c.