Uzasadnienie
W ramach postępowania ze skargi o wznowienie postępowania Sąd Apelacyjny postanowieniem (z 28 października 2009 r.) odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie tegoż Sądu z 10 lipca 2009 r. o odrzuceniu tej skargi, a to wobec sporządzenia go z pominięciem przymusu adwokacko – radcowskiego.
W zażaleniu na postanowienie z 28 października 2009 r. skarżący wniósł o jego uchylenie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Przepis art. art. 871 k.p.c. przewiduje jako generalną regułę, że w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji. Zażalenie pozwanego na postanowienie Sądu Apelacyjnego z 10 lipca 2009 r. zostało przez niego sporządzone osobiście. Zgodnie z art. 130 § 5 k.p.c., pisma procesowe sporządzone z naruszeniem art. 871 podlegają zwrotowi bez wzywania do usunięcia braków, chyba że ustawa stanowi inaczej. Poczynione zastrzeżenie „chyba że ustawa stanowi inaczej” aktualizuje się, wbrew wywodom skarżącego, m.in. w odniesieniu do zażalenia. Oznacza to, że zażalenie - jako niedopuszczalne z innych przyczyn - podlegało odrzuceniu. Skoro zaś tak, to należało orzec, jak w sentencji (art. 370 w związku z art. 39821
, art. 3941 § 3 k.p.c.).