Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny w punkcie IV wyroku z dnia 16 lutego 2012 r. zasądził od powódki na rzecz pozwanego 7 400 zł tytułem kosztów postępowania apelacyjnego, a w punkcie V nakazał ściągnąć od powódki na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w T. 98 000 zł tytułem pozostałej opłaty od apelacji, od której pozwany był zwolniony.
Powódka wniosła zażalenie na postanowienia zamieszczone w punktach IV i V Sądu Apelacyjnego z dnia 16 lutego 2012 r., zarzucając naruszenie art. 361 w związku z art. 328 § 2 k.p.c. przez nieprawidłowe uzasadnienie tych postanowień, a w zasadzie brak ich uzasadnienia, art. 96 ust. 1 pkt 10 i art. 110 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz § 12 ust. 1 w związku z § 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Powódka jednocześnie wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 16 lutego 2012 r., zaskarżając go w zakresie punktu I 1 i 2, punktu IV i punktu V. Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 10 maja 2013 r., I CSK 411/12 uchylił zaskarżony wyrok w zakresie punktu I, IV i V oraz przekazał sprawę Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego. W tej sytuacji wydanie postanowienia w niniejszym postępowaniu zażaleniowym stało się zbędne, zatem postępowanie to ulega umorzeniu.
Z przedstawionych powodów orzeczono, jak w sentencji (art. 355 § 1 w związku z art. 397 § 2 w związku z art. 3941 § 3 w związku z art. 39821 w związku z art. 391 § 1 k.p.c.).