Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił jako spóźnioną apelację pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 11 września 2006 r. wniesioną w dniu 19 października 2006 uznając, że wymieniony wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi pozwanej w dniu 4 października 2006 r.
W zażaleniu pozwana zarzuciła, że wyrok wraz z uzasadnieniem wpłynął do Kancelarii radcy prawnego, będącego jej pełnomocnikiem, w dniu 6 października 2006 r., w każdym zaś razie – brak dowodu na zrealizowanie doręczenia pełnomocnikowi pozwanej w sposób przewidziany w k.p.c.
Sąd Najwyższy uznał zażalenie za zasadne.
Dokumenty na kartach 147 i 170, na podstawie których Sąd Apelacyjny uznał doręczenie za skuteczne i dokonane w dniu 4 października 2006 r. nie zawierają wymaganych w art. 133 § 3, 135 i 138 § 2 k.p.c. danych odnośnie do tego komu wydano przesyłkę, duplikat druku „potwierdzenie odbioru” nie znajduje się w aktach sprawy, natomiast informacja, że doręczenia dokonano do rąk dorosłego domownika zaświadczała wręcz o wadliwości doręczenia (art. 138 § 2 k.p.c.) w sytuacji, gdy nie zostało ustalone, żeby kancelaria radcy prawnego mieściła się w jego mieszkaniu.
Z tych względów Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie i w zakresie dotyczącym kwestii terminowego wniesienia apelacji sprawę przekazał Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania (art. 386 § 4 w zw. z art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c.).