Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy odrzucił jako niedopuszczalną skargę kasacyjną wnioskodawcy, od której nie została uiszczona należna opłata (art. 3986 § 2 k.p.c.).
W zażaleniu wnioskodawca zarzucił naruszenie art. 1302 § 3 k.p.c. przez odrzucenie skargi mimo, że została ona opłacona w wysokości i terminie wymaganym ustawowo, a jedynie nie został do niej, wraz ze złożeniem skargi, dołączony dowód dokonanej przelewem bankowym wpłaty. Brak ten jednak nie jest obwarowany żadną sankcją. Wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Przepis art. 1302 § 2 k.p.c. ustanawia obowiązek uiszczenia bez wezwania sądu opłaty od skargi kasacyjnej podlegającej opłacie w wysokości stałej lub stosunkowej, obliczonej od wskazanej przez stronę wartości zaskarżenia, sankcjonując jego nie wypełnienie odrzuceniem skargi.
Wniesienie opłaty uiszczonej na rachunek bieżący dochodów właściwego sądu przed wniesieniem skargi powinno być, zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2006 r. w sprawie sposobu uiszczania opłat sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 27, poz. 199), udokumentowane dołączonym do skargi oryginałem lub kopią dowodu jej wniesienia. Przepis ten nie ustanawia jednak w tym zakresie obowiązku, lecz zawiera zalecenie dokonania takiej czynności, która ma ułatwić sądowi przyporządkowanie danej opłaty pismu, od którego opłata została wniesiona i przyspieszyć postępowania zmierzającego do nadania mu biegu, a samo jego nie dopełnienie nie skutkuje odrzuceniem skargi (uchwała SN z dnia 15 grudnia 2006 r., III CZP 113/06 OSNC 2007, nr 10, p. 145).
Z dołączonego do akt sprawy dowodu zapłaty wynika, że opłata od wniesionej przez wnioskodawcę w dniu 7 listopada 2008 r. skargi kasacyjnej została uiszczona w dniu 4 listopada 2008 r. i zaksięgowana w Sądzie Okręgowym w dniu 5 listopada 2008 r. W tym stanie rzeczy odrzucenie skargi kasacyjnej jako nie opłaconej było nieuzasadnione.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 39815 § 1 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).