Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny uzupełnił postanowienie wydane w dniu 29 marca 2010 r. przez dodanie punktu drugiego, którym zasądził od powoda na rzecz Skarbu Państwa Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 5400 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym. Stosownie do wyniku postępowania zakończonego odrzuceniem skargi kasacyjnej powód został obciążony, w oparciu o art. 98 § 1 k.p.c., obowiązkiem zwrotu kosztów procesu przeciwnikowi. Nie zasługiwał na uwzględnienie wniosek powoda o nieobciążanie go kosztami, ponieważ nie stanowi wyjątkowego wypadku przewidzianego art. 102 k.p.c. korzystanie przez niego ze zwolnienia od kosztów sądowych ani charakter wytoczonego przez niego 2 powództwa, czy też fakt, że radcowie Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa wykonują swoje obowiązki w ramach stosunku pracy.
Powód w zażaleniu domagał się uchylenia postanowienia i oddalenia wniosku pozwanego o obciążenie go kosztami postępowania związanymi z wniesieniem skargi kasacyjnej, zarzucając naruszenie art. 102 k.p.c. przez uznanie, że obciążenie go kosztami na rzecz Prokuratorii Generalnej nie jest wyjątkowym wypadkiem, o jakim mowa w tym przepisie. Trudna sytuacja ekonomiczna sprawi, że wydatkowanie znacznej kwoty na pokrycie kosztów pozwanego wpłynie na znaczne obniżenie jakości i tak skromnego życia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Rozstrzygnięcie o kosztach procesu jest uzależnione od wyniku sprawy, a zatem powinno być dokonane w orzeczeniu końcowym, stosownie do art. 108 § 1 k.p.c., przy zastosowaniu jednej z reguł przewidzianych art. 98 do 107 k.p.c. Zgodnie z zasadami unifikacji i koncentracji uwzględnić należy wszystkie poniesione przez strony koszty procesu, także te związane z wpadkowymi postępowaniami, które poprzedzały wydanie końcowego orzeczenia. Reguły te mają odpowiednie zastosowanie zarówno w postępowaniu apelacyjnym (art. 108 § 1 w związku z art. 391 § 1 k.p.c.), jak i kasacyjnym (art. 108 § 1 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.). W odniesieniu do rozstrzygnięcia o kosztach procesu istnieje możliwość uzupełnienia końcowego orzeczenia, stosownie do art. 351 § 1 w związku z art. 361 i art. 391 § 1 k.p.c.
W rozpoznawanej sprawie doszło jednak do zmiany sytuacji, z uwagi na uchylenie, postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 25 listopada 2010 r., I CZ 144/10, postanowienia odrzucającego skargę kasacyjną powoda. Wobec tego nie istnieje końcowe orzeczenie, które miałoby uzupełniać kwestionowane postanowienie i z tej przyczyny należało je uchylić. Zbędne było zatem odnoszenie się do podniesionych w zażaleniu zarzutów, które są w tej sytuacji bezprzedmiotowe.
Z powyższych względów zaskarżone postanowienie zostało uchylone w oparciu o art. 39816 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.