Uzasadnienie
Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 7 listopada 2006 r. odrzucił zażalenie powoda na postanowienie tego Sądu z dnia 16 października 2006 r. o odrzuceniu zażalenia na odrzucenie apelacji powoda. W uzasadnieniu wyjaśnił, że zażalenie podlegało odrzuceniu na podstawie art. 1302 § 3 k.p.c., ponieważ, mimo że zostało wniesione przez radcę prawnego reprezentującego powoda, nie zostało opłacone opłatą określoną w art. 19 ust. 3 pkt 2 w związku z art. 13 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. nr 167, poz. 1398 ze zm.). W odniesieniu do zażalenia na postanowienie z dnia 16 października 2006 r. nie mógł - zdaniem Sądu Okręgowego - znaleźć zastosowania art. 99 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, ponieważ odrzucenie zażalenia na odrzucenie apelacji powoda nastąpiło ze względu na uchybienie przepisowi art. 871 §1 k.p.c., przewidującemu obowiązek zastępstwa stron przez adwokatów lub radców prawnych, a w aktach sprawy brak egzemplarza zażalenia na odrzucenie apelacji powoda podpisanego przez zawodowego pełnomocnika, w związku z czym nie ma podstaw do uznania zażalenia na postanowienie z dnia 16 października 2006 r. za oczywiście uzasadnione.
W zażaleniu na postanowienie z dnia 7 listopada 2006 r. powód zakwestionował zasadność odrzucenia zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 16 października 2006 r. o odrzuceniu zażalenia na odrzucenie apelacji.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie nie ma uzasadnionych podstaw. Sąd Okręgowy wydając w dniu 7 listopada 2006 r. postanowienie o odrzuceniu zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 16 października 2006 r. o odrzuceniu zażalenia na odrzucenie apelacji trafnie nie stwierdził przesłanek do zastosowania art. 99 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych i prawidłowo oparł swe rozstrzygnięcie na art. 1302 § 3 k.p.c.
Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji (art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).
db