Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 6 września 2010 r. odrzucił skargę kasacyjną powoda H. A. na wyrok tego Sądu z dnia 11 marca 2010 r. W uzasadnieniu wyjaśnił, że wartość przedmiotu zaskarżenia wniesioną skargą wynosi nie 58 865,44 zł, jak podał powód, lecz tylko 4 819 zł, a zatem nie sięga określonego w art. 3982 § 1 k.p.c. progu kwotowego, decydującego o dopuszczalności skargi kasacyjnej w sprawach o prawa majątkowe.
W zażaleniu na postanowienie Sądu Apelacyjnego powód zakwestionował zasadność odrzucenia skargi kasacyjnej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
H. A. wniósł o zasądzenie na jego rzecz od strony pozwanej kwoty 77 760 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 28 października 1994 r. Wyrokiem z dnia 4 marca 2010
- Sąd Okręgowy zasądził od strony pozwanej na rzecz H. A. kwotę 50 112 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 28 października 1994 r.; w pozostałym zakresie powództwo oddalił. H. A. nie zaskarżył wyroku Sądu Okręgowego. Wyrok ten zaskarżyła natomiast strona pozwana. Uwzględniając jej apelację Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 11 marca 2010 r. zmienił wyrok Sądu Okręgowego w ten sposób, że zasądził od strony pozwanej na rzecz H. A. kwotę 50 112 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 1 stycznia 1995 r.; zmiana dotyczyła zatem tylko rozstrzygnięcia o odsetkach - przesuwała datę, od której one się należą. W rezultacie przedmiotem zaskarżenia ze strony powoda mogło być tylko, niekorzystne dla niego rozstrzygnięcie, którym Sąd Apelacyjny oddalił pozew w zakresie obejmującym żądanie zasądzenia odsetek ustawowych za okres od dnia 28 października 1994 r. do dnia 1 stycznia 1995 r. W takiej zaś sytuacji, tj. gdy przedmiotem zaskarżenia jest jedynie rozstrzygnięcie o nieskapitalizowanych odsetkach dochodzonych obok roszczenia głównego, wartość zaskarżenia kasacyjnego wyznacza kwota odsetek objętych zaskarżonym rozstrzygnięciem (por. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 28 czerwca 1999 r., III CZP 12/99, OSNC 2000, nr 1, poz. 1 oraz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 27 marca 2001 r., IV CKN 279/00, LEX nr 52405). W okolicznościach sprawy jest to kwota odsetek za okres od dnia 28 października 1994 r. do dnia 1 stycznia 1995 r., która wynosi – tak jak obliczył Sąd
Apelacyjny - 4 819 zł.
Zajęte przez Sąd Apelacyjny stanowisko, że wartość przedmiotu zaskarżenia wniesioną przez powoda skargą kasacyjną wynosi tylko 4 819 zł i tym samym nie sięga określonego w art. 3982 § 1 k.p.c. progu kwotowego, decydującego o dopuszczalności skargi kasacyjnej w sprawach o prawa majątkowe, jest więc w pełni prawidłowe.
Mając powyższe na względzie należało zażalenie powoda oddalić (art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.), a o kosztach postępowania zażaleniowego orzec zgodnie z art. 98 w związku z art. 108 § 1, art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c. oraz art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (Dz. U. Nr 169, poz. 1417 ze zm.), a także art. 99 k.p.c. i § 6 pkt 3 i § 13 ust. 2 rozporządzenia Ministra
Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie 3 oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).