Uzasadnienie
Postanowieniem zawartym w punkcie drugim (II) wyroku z dnia 7 lipca 2011 r. Sąd Apelacyjny nie obciążył pozwanego kosztami postępowania apelacyjnego na rzecz strony powodowej, aczkolwiek apelację jego oddalił w całości. Sąd Apelacyjny zastosował art. 102 k.p.c., gdyż miał na względzie trudną sytuację materialną pozwanego. Za zastosowaniem tego artykułu przemawiała zwłaszcza relacja tej sytuacji w stosunku do sytuacji majątkowej strony powodowej.
W zażaleniu na to postanowienie strona powodowa wniosła o zmianę zaskarżonego rozstrzygnięcia przez obciążanie pozwanego kosztami postępowania apelacyjnego stosownie do wyniku postępowania przed Sądem drugiej instancji.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Przepis art. 102 k.p.c., zastosowany przez Sąd Apelacyjny w związku z art. 391 § 1 k.p.c., ma charakter dyskrecjonalny. Wprawdzie kwestia trafności jego zastosowania co do zasady może być objęta kontrolą Sądu wyższego rzędu, niemniej jednak ewentualna zmiana zaskarżonego orzeczenia o kosztach powinna następować wyjątkowo. Sąd Najwyższy nie dopatrzył się w okolicznościach sprawy sytuacji wyjątkowej, wymagającej jego ingerencji, dlatego też należało orzec, jak w sentencji (art. 385 w zw. z art. 3941 § 3, art. 39821 i art. 397 § 2 k.p.c.).