Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem przewodniczącego w Sądzie Okręgowym w W. zwrócono na podstawie art. 130 § 5 k.p.c. skargę powódki E. R. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, gdyż nie została ona sporządzona przez adwokata ani radcę prawnego.
Skarżąca wniosła zażalenie sporządzone osobiście.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Skarżąca nie spełniła tego wymagania, gdyż wniosła zażalenie osobiście.
Jedynie na marginesie należy wskazać, że zawarty w zażaleniu wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu nie jest zgodnie z treścią art. 871 § 2 k.p.c. objęty obowiązkowym zastępstwem adwokacko-radcowskim i sposób jego rozstrzygnięcia przez Sąd Apelacyjny jest oczywiście kwestią otwartą.
W tej sytuacji Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie uczestniczki jako z innych przyczyn niedopuszczalne (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39821 w zw. z art. 370 k.p.c.).
Wobec niedopuszczalności zażalenia ze względu na niezachowanie tzw. zdolności postulacyjnej nie ma potrzeby procesowej wypowiadania się przez Sąd
Najwyższy, czy zażalenie było w ogóle dopuszczalne z punktu widzenia jego przedmiotu, jako że przedmiotowa skarga nie została odrzucona postanowieniem Sądu, lecz zwrócona zarządzeniem przewodniczącego. Dlatego też do zagadnienia tego Sąd
Najwyższy się nie ustosunkowuje.