Uzasadnienie
Sąd Okręgowy w K. Ośrodek Zamiejscowy w P., postanowieniem z dnia 26 maja 2004 r., odrzucił kasację dłużniczki A. P. od postanowienia tego Sądu z dnia 17 marca 2004 r., stwierdzając że w kasacji nie zostały zamieszczone okoliczności uzasadniające jej rozpoznanie przez Sąd Najwyższy.
W zażaleniu skarżąca domaga się uchylenia zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3933 k.p.c. kasacja powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pism procesowych oraz powinna zawierać, wymienione w art. 3933 § 1 k.p.c., wymagania stawiane tylko kasacji jako szczególnemu środkowi odwoławczemu.
Pośród wspomnianych wymogów ustawa wyraźnie wymienia obowiązek przedstawienia okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie, odróżniając go od przytoczenia podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia. Strona wnosząca kasację powinna więc, nawiązując do art. 393 § 1 pkt. 1 i 2, wskazać Sądowi Najwyższemu argumenty przemawiające za jej rozpoznaniem. Jeżeli zaś w treści kasacji nie wskazano okoliczności, o których mowa w art. 3933 § 1 pkt. 3 k.p.c., stanowi to brak kasacji, który nie podlega naprawieniu w sposób właściwy dla usuwania braków formalnych pism procesowych. W konsekwencji, kasacja dotknięta owym brakiem podlega odrzuceniu, skoro tego rodzaju wadliwości nie można usunąć.
Jak powinno wyglądać określenie w kasacji okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie przez Sąd Najwyższy zostało bliżej wyjaśnione w uchwale połączonych Izb Sądu Najwyższego Izby Cywilnej oraz Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych z dnia 17 grudnia 2002 r. III CZP 72/02 (OSNC 2003, nr 7-8, poz. 92). Sąd drugiej instancji, działając na podstawie art. 3935 k.p.c., może odrzucić kasację, w której brak wskazania okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie przez Sąd Najwyższy.
Jeżeli skarżący w kasacji przywołał takie okoliczności, to brak podstawa do odrzucenia kasacji. Do sądu drugiej instancji nie należy zaś ocena, czy przytoczone przez skarżącego okoliczności są odpowiednio uzasadnione.
W rozpoznawanej sprawie w kasacji skarżąca wyraźnie wskazała, że istnieje potrzeba wykładni przepisów k.p.c. budzących poważne wątpliwości oraz wyjaśniła na czym te wątpliwości polegają. W tej sytuacji należy uznać, że tak sformułowana kasacja nie zawiera braku konstrukcyjnego, który pozwala sądowi drugiej instancji na jej odrzucenie na podstawie art. 3935 k.p.c. Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy, na podstawie art. 386 § 4 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 i art. 39318 § 3 k.p.c., uchylił zaskarżone postanowienie.