Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił wniesioną przez adwokata apelację powódki na skutek nieuiszczenia należnej od niej opłaty stosunkowej (art. 1302 § 3 i art. 370 w związku z art. 373 k.p.c.).
Z uzasadnienia orzeczenia wynika, że adwokat od wniesionej przez niego apelacji, podlegającej opłacie stosunkowej w wysokości 5 850 zł, uiścił opłatę w kwocie 1000 zł. Sąd Okręgowy w W. wezwał adwokata do uzupełnienia należnej od apelacji opłaty stosunkowej pod rygorem odrzucenia apelacji. W odpowiedzi na to wezwanie adwokat złożył wniosek o zwolnienie powódki od kosztów sądowych. Sąd Apelacyjny, podkreślając, że błędne wezwanie adwokata do uzupełnienia należnej od apelacji opłaty stosunkowej nie wyklucza zastosowania rygoru przewidzianego w art. 1302 § 3 k.p.c., a złożony po terminie do wniesienia apelacji wniosek o zwolnienie do kosztów sądowych 2 nie wstrzymał biegu terminu do zaskarżenia wyroku, uznał, że apelację należy odrzucić jako podlegającą odrzuceniu przez Sąd pierwszej instancji z powodu nieuiszczenia należnej opłaty stosunkowej.
W zażaleniu adwokat wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Zarzucił, że apelacja została należycie opłacona, ponieważ uiścił opłatę stosunkową w wysokości należnej po uzyskaniu przez powódkę częściowego zwolnienia od kosztów sądowych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Z akt sprawy wynika, że Sąd Okręgowy w W. postanowieniem z dnia 8 czerwca 2004 r. zwolnił powódkę częściowo od wpisu od pozwu (powyżej kwoty 1000 zł) i ustanowił dla niej pełnomocnika z urzędu. Wnosząc apelację podlegającą opłacie stosunkowej od wskazanej w przez stronę wartości przedmiotu zaskarżenia, adwokat zamiast należnej od apelacji opłaty stosunkowej w kwocie 5 850 zł uiścił opłatę stosunkową w wysokości 1000 zł. Sąd Apelacyjny, badając na podstawie art. 373 k.p.c. prawidłowość przeprowadzonej przez Sąd pierwszej instancji tzw. wstępnej kontroli apelacji, trafnie uznał – wbrew podniesionym w zażaleniu zarzutom – że wniesiona przez adwokata apelacja powódki zgodnie z art. 1302 § 3 k.p.c. podlegała odrzuceniu z powodu nieuiszczenia należnej od niej opłaty stosunkowej, bez wzywania do jej uiszczenia.
Zaskarżonego postanowienia nie podważa zarzut, że adwokat został wezwany, na podstawie zarządzenia przewodniczącego z dnia 13 kwietnia 2007 r., do uzupełnienia należnej od apelacji opłaty stosunkowej, ponieważ błędne wezwanie do uiszczenia tej opłaty nie uchyla stosowania art. 1302 § 3 k.p.c. i nie niweczy przewidzianego w nim skutku w postaci odrzucenia apelacji (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 sierpnia 2000 r., II CZ 57/00, Biul. SN 2000/10/14). Trafności zakwestionowanego postanowienia nie podważa również zarzut, że powódka złożyła dnia 24 kwietnia 2007 r. wniosek o zwolnienie od opłaty od apelacji i uzyskała częściowe zwolnienie od niej (powyżej kwoty 1000 zł), gdyż obie te czynności procesowe miały miejsce już po upływie terminu do wniesienia apelacji.
Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia (art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).