Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Sądu Najwyższegoz 19 maja 2010 r., sygn. akt I CZ 28/10

Metryka

Wydany
19 maja 2010 r.
Sąd
Sąd Najwyższy
Skład
SSN Tadeusz Wiśniewski sprawozdawca
SSN Krzysztof Pietrzykowski
SSA Jan Futro
Sprawa
w sprawie ze skargi P. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia 7 września 2001 r., sygn. akt VI RC (…) wydanego w sprawie z powództwa małol. P. L. reprezentowanego przez matkę J. L. obecnie G. przeciwko Z. L. obecnie P. S. o alimenty,
Rozpoznanie
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 maja 2010 r., zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w W. z dnia 22 września 2009 r., sygn. akt V RC (…), odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 22 września 2009 r. Sąd Rejonowy w W. odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia tego Sądu ze względu na niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego obowiązującego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym.

Pozwany P. S. złożył w dniu 12 października 2009 r. sporządzone osobiście zażalenie na to postanowienie.

Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych.

Wniesione osobiście przez pozwanego zażalenie należało więc uznać za niedopuszczalne.

W tej sytuacji należało orzec, jak w sentencji (art. 373 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.).

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.