Postanowienie SN z 19 kwietnia 2007 r., I CZ 34/07

Wydany

19 kwietnia 2007 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie z wniosku S. K. przy uczestnictwie J. K. i in. o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości,

Skład

SSN Kazimierz Zawada przewodniczący
SSN Zbigniew Strus
SSN Tadeusz Wiśniewski sprawozdawca

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 kwietnia 2007 r., zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego w T. z dnia 23 czerwca 2006 r., oddala zażalenie.

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 23 czerwca 2006 r. Sąd Okręgowy w T. odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawczyni od postanowienia tego Sądu z dnia 18 maja 2 2006 r. zmieniającego postanowienie Sądu Rejonowego w K. z dnia 4 maja 2005 r. i oddalającego wniosek o stwierdzenie nabycia własności określonych nieruchomości na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz.U. Nr 27, poz. 250 ze zm.). W ocenie Sądu drugiej instancji, skarga kasacyjna (błędnie oznaczona jako kasacja) nie spełniała wymagania przewidzianego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.

W zażaleniu skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Wymaganie to związane jest z instytucją tzw. przedsądu uregulowaną w art. 3989 k.p.c., a jego spełnienie polega na wskazaniu, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne lub, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów lub, że zachodzi nieważność postępowania lub, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Ponadto, w uzasadnieniu wniosku należy przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację prawną wskazującą na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Wnioskodawczyni nie zamieściła tymczasem w skardze kasacyjnej ani wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania, ani też jego uzasadnienia.

Skarga kasacyjna niezawierająca któregokolwiek z elementów konstrukcyjnych wymienionych w art. 3984 § 1 k.p.c. dotknięta jest nieusuwalnym brakiem skutkującym jej odrzuceniem w myśl art. 3986 k.p.c. Zaskarżone postanowienie było więc trafne, a zażalenie jako nieuzasadnione podlegało oddaleniu.

Inną kwestią pozostaje, że w ustawowym terminie skarżąca wywiodła następną skargę kasacyjną – znowu błędnie nazwaną kasacją – w której zawarto wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania. Rzeczą Sądu drugiej instancji będzie z pewnością zajęcie się nią z punktu widzenia wymagań formalnych i konstrukcyjnych, a w razie pozytywnej oceny – przedstawienie jej Sądowi

Najwyższemu.

W zażaleniu zawarto też zarzut niewłaściwego składu orzekającego co do zaskarżonego postanowienia, a to rzekomo ze względu na okoliczność, że dwóch członków tego składu uczestniczyło w wydaniu zaskarżonego skargą kasacyjną postanowienia w przedmiocie stwierdzenia nabycia własności nieruchomości.

Trudno to tego zarzutu bliżej się ustosunkowywać, skoro jest on oczywiście nietrafny. Z utrwalonego w tym zakresie orzecznictwa Sądu Najwyższego, a także i Trybunału Konstytucyjnego - które zapewne autorowi zażalenia jako zawodowemu pełnomocnikowi jest znane – wynika jasno, że w omawianej sytuacji nie ma mowy o sprzeczności składu z ustawą.

Z podanych względów, na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

db