Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną powoda T. B. jako niedopuszczalną ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia 10 001 zł czyli mniejsza niż określona w art. 3982 § 1 k.p.c. W zażaleniu powód, zarzucając naruszenie art. 3982 § 1 k.p.c., wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Powód dochodził w pozwie z dnia 25 października 2011 r. zarówno roszczeń o charakterze niemajątkowym jaki i zapłaty zadośćuczynienia w kwocie 10 001 zł.
W zaskarżonym skargą kasacyjną wyroku z dnia 10 lipca 2013 r. Sąd Apelacyjny oddalił wprawdzie tylko roszczenia powoda z tytułu zadośćuczynienia, ale jednocześnie Sąd podzielił pogląd Sądu Okręgowego, że nastąpiło naruszenie dóbr osobistych powoda, a tylko z tego względu, iż działania pozwanej zaspokoiły roszczenia niemajątkowe powoda nie orzekł o nich w wyroku. W zaskarżonym skargą kasacyjną wyroku Sąd Apelacyjny orzekał więc zarówno o roszczeniach majątkowych jak i niemajątkowych, których powód dochodził od pozwanej z tytułu naruszenia jego dóbr osobistych. W tej sytuacji ograniczenia przewidziane w art. 3982 § 1 k.p.c. nie mają zastosowania, gdyż ograniczeń dopuszczalności skargi kasacyjnej w sprawach o prawa majątkowe nie stosuje się w razie łącznego dochodzenia roszczeń majątkowych i niemajątkowych.
Mając na względzie, że zarzut naruszenia art. 3982 § 1 k.p.c. okazał się uzasadniony Sąd Najwyższy na podstawie art. 39815 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 98 k.p.c., orzekł jak w sentencji postanowienia.