Uzasadnienie
Postanowieniem zawartym w wyroku z dnia 4 listopada 2009 r. Sąd Okręgowy w W. zasądził od strony powodowej Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych w W. na rzecz pozwanych kwoty po 676 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu w instancji odwoławczej.
Na rozstrzygnięcie to zażalenie wniosła strona powodowa, powołując się na naruszenie art. 96 ust. 1 pkt 4 u.k.s.c. i wskazując, że Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych korzysta ze zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych na równi z pracownikiem.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Skarżący powołuje się w zażaleniu na nieuwzględnienie przez Sąd drugiej instancji jego szczególnej sytuacji procesowej, która w świetle utrwalonej linii orzeczniczej Sądu Najwyższego, polega na stosowaniu względem niego unormowania o zwolnieniu od kosztów sądowych, zawartego w art. 96 ust. 1 pkt 4 u.k.s.c. W pełni akceptując tę linię orzeczniczą należy jednak wskazać, że zwolnienie od kosztów sądowych nie oznacza zwolnienia z obowiązku zwrotu kosztów procesu przeciwnikowi, który wynika z art. 98 k.p.c. Zwolnienie, o którym mowa w art. 96 u.k.s.c. obejmuje jedynie koszty sądowe, których nie musi ponosić podmiot, o którym mowa w tym przepisie. Chodzi tu o relację podmiotu, korzystającego ze zwolnienia od kosztów sądowych wyłącznie wobec Skarbu Państwa. Nie zwalnia go to jednak od zwrotu kosztów poniesionych przez przeciwnika zgodnie z jednoznaczną zasadą odpowiedzialności za wynik procesu.
Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3 w zw. z art. 39814 k.p.c. zażalenie oddalił.
O kosztach postępowania zażaleniowego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 3941 § w zw. z art. 39821 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.