Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2009 r. Sąd Okręgowy w R. odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawczyni od postanowienia tego Sądu z dnia 7 kwietnia 2009 r. odrzucającego apelację wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Rejonowego w Ł. odrzucającego skargę o wznowienie postępowania w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku. Sąd Okręgowy podkreślił, że pełnomocnik wnioskodawczyni wniósł opłatę od skargi w wysokości 50 złotych podczas, gdy zgodnie z art. 50 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.; dalej: u.k.s.c.), opłata od skargi kasacyjnej wynosi 100 złotych. Według zaś art. 1302 § 3 k.p.c., sąd odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty skargę kasacyjną wniesioną przez adwokata, podlegającą opłacie w wysokości stałej lub stosunkowej obliczonej od wskazanej przez stronę wartości przedmiotu zaskarżenia.
W zażaleniu na postanowienie Sądu Okręgowego pełnomocnik wnioskodawczyni zarzucił naruszenie art. 18 ust. 2 w związku z art. 49 ust. 1 pkt 1 u.k.s.c., art. 50 pkt 1 u.k.s.c. oraz art. 379 pkt 5 k.p.c., twierdząc, że w toku postępowania nie była rozpoznawana sprawa o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku, w której opłata rzeczywiście wynosi 100 złotych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 18 ust. 2 u.k.s.c., przepisy ustawy przewidujące pobranie opłaty od wniosku wszczynającego postępowanie w sprawie stosuje się również do opłaty od skargi kasacyjnej, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Od wniosku o stwierdzenie nabycia spadku pobiera się opłatę stałą w kwocie 50 złotych (art. 49 ust. 1 pkt 1 u.k.s.c.).
Jednakże przepisem szczególnym, który stanowi inaczej (art. 18 ust. 2 u.k.s.c.), jest art. 50 pkt 1 u.k.s.c., według którego opłatę stałą w kwocie 100 złotych pobiera się od apelacji, skargi kasacyjnej i skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku.
Twierdzenie pełnomocnika wnioskodawczyni, jakoby przepis ten odnosił się 3 wyłącznie do skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku, jest oczywiście nietrafne i narusza wszelkie reguły wykładni prawa.
Z przedstawionych powodów orzeczono jak w sentencji (art. 39814 w związku z art. 3941 § 1 i 3 k.p.c.).