Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 marca 2013 r. Sąd Okręgowy w sprawie z powództwa B. D. przeciwko miastu W. o ustalenie istnienia stosunku najmu odrzucił wniesioną przez powódkę skargę kasacyjną ze względu na zbyt niską wartość przedmiotu zaskarżenia.
Powódka zaskarżyła to postanowienie zażaleniem i zażądała jego uchylenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Jak wynika z akt sprawy, powództwo skarżącej dotyczyło ustalenia istnienia stosunku najmu lokalu mieszkalnego, co oznacza, że wartość przedmiotu sporu i zaskarżenia w tej sprawie podlegała ocenie na podstawie art. 23 k.p.c. Wysokość czynszu określonego w łączącej strony do 28 października 2008 r. umowie najmu wynosiła 15,69 zł miesięcznie. Tym samym wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie zamykała się 188,28 zł, co jest zdecydowanie poniżej wartości progowej określonej w art. 3982 § 1 k.p.c. Skarga kasacyjna jest więc, jak trafnie uznał Sąd Okręgowy, niedopuszczalna.
Nie można zgodzić się ze skarżącą, że określone w k.p.c. ograniczenia dopuszczalności skargi kasacyjnej ze względu na wartość przedmiotu sporu (zaskarżenia) są sprzeczne z Konstytucją RP. Dostęp do skargi kasacyjnej, czy też inaczej, do postępowania kasacyjnego znajduje się bowiem poza regulacją konstytucyjną, gdzie przewidziano jedynie wymaganie by postępowanie sądowe było co najmniej dwuinstancyjne. Innymi słowy, Konstytucja nie gwarantuje prawa do Sądu Najwyższego jako Sądu kasacyjnego Z powyższych względów zażalenie podlegało oddaleniu (art. 39814 w zw.
z art. 3941 § 3 k.p.c.).
db