Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2008 r. Sąd Apelacyjny odrzucił zażalenie M. W. na postanowienie tego Sądu z dnia 14 stycznia 2008 r., którym odrzucono zażalenie na postanowienie o odrzuceniu zażalenia na postanowienie o oddaleniu skargi o wznowienie postępowania. Jako przyczynę odrzucenia Sąd wskazał nieuiszczenie w wyznaczonym terminie należnej opłaty.
W zażaleniu na to postanowienie M. W. wniósł o zmianę postanowienia Sądu
Apelacyjnego z dnia 18 lutego 2008 r. w ten sposób, aby częściowe zwolnienie od opłaty od zażalenia zastąpić zwolnieniem całkowitym.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
W pierwszej kolejności należy ocenić, zgodnie z wnioskiem skarżącego oraz treścią art. 380 k.p.c., zasadność postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 18 lutego 2008 r. Dokonując tej oceny Sąd Najwyższy nie znalazł podstaw, aby stwierdzić, że Sąd
Apelacyjny z naruszeniem obowiązujących przepisów zwolnił skarżącego z obowiązku uiszczenia opłaty od zażalenia jedynie w części. Z przedstawionego uzasadnienia wynika, że jego sytuacja majątkowa nie uzasadnia zwolnienia od opłaty w całości.
W tej sytuacji zażalenie od postanowienia z dnia 2 kwietnia 2008 r. staje się oczywiście niezasadne. Sam skarżący nie kwestionuje, że w wyznaczonym przez Sąd terminie opłata od wniesionego zażalenia nie została uiszczona. Tym samym Sąd
Apelacyjny trafnie odrzucił wniesiony środek zaskarżenia.
Z tych względów zażalenie podlegało oddaleniu (art. 3941 w związku z art. 39814 k.p.c.).