Postanowienie SN z 25 maja 2007 r., I CZ 65/07

Wydany

25 maja 2007 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie z wniosku W.G. i R.G. przy uczestnictwie P.G. i Miasta W. o stwierdzenie nabycia spadku, na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 15 lutego 2007 r., sygn. akt [...], oddala zażalenie.

Skład

SSN Tadeusz Wiśniewski sprawozdawca
SSN Józef Frąckowiak del. SSA Marta Romańska

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 maja 2007 r., zażalenia wnioskodawcy R.G.

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 15 lutego 2007 r. Sąd Okręgowy w W. odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawcy R.G. od postanowienia tego Sądu z dnia 22 listopada 2006 r. oddalającego apelację wnioskodawcy od postanowienia Sądu

Rejonowego w W. z dnia 4 maja 2006 r. w przedmiocie stwierdzenia nabycia spadku.

W zażaleniu skarżący, zarzucając naruszenie art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Wymaganie to związane jest z instytucją tzw. przedsądu uregulowaną w art. 3989 k.p.c., a jego spełnienie polega na wskazaniu, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne lub, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów lub, że zachodzi nieważność postępowania lub, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Ponadto, w uzasadnieniu wniosku należy przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację prawną wskazującą na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Wnioskodawca nie zamieścił tymczasem w skardze kasacyjnej – oznaczonej błędnie jako kasacja – ani wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania, ani też jego uzasadnienia.

Skarga kasacyjna nie zawierająca któregokolwiek z elementów konstrukcyjnych wymienionych w art. 3984 § 1 k.p.c. dotknięta jest nieusuwalnym brakiem skutkującym jej odrzuceniem w myśl art. 3986 k.p.c. Zaskarżone postanowienie było więc trafne, a zażalenie jako nieuzasadnione podlegało oddaleniu.

Z podanych względów, na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.