na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 października 2012 r., zażalenia uczestnika Skarbu Państwa - Prezydenta m. st. Warszawy na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 30 listopada 2011 r., uchyla rozstrzygnięcie o kosztach zawarte w pkt. II zaskarżonego postanowienia i w tym zakresie przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego.
Sentencja
st. Warszawy o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,
r.
W skrócie
Streszczenie i odpowiedzi pisze model na podstawie treści tego orzeczenia. Przypisy otwierają fragmenty, na których się opierają. Wiążący jest tekst orzeczenia.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 listopada 2011 r. Sąd Okręgowy zmienił zaskarżone postanowienie Sądu pierwszej instancji i rozstrzygnął o kosztach uczestników postępowania o zasiedzenie w postępowaniu pierwo- drugoinstancyjnym i kasacyjnym (pkt I i II postanowienia). Jako podstawę rozstrzygnięcia Sąd przyjął przepis art. 520 § 1 k.p.c.
W zażaleniu uczestnika postępowania - Skarbu Państwa kwestionowano rozstrzygnięcie o kosztach zawarte w pkt II postanowienia z dnia 30 listopada 2011 r.; zarzucano naruszenie art. 520 § 1 k.p.c. i art. 520 § 3 k.p.c. Skarżący wnosił o zmianę zaskarżonego postanowienia i zasądzenie od wnioskodawcy na rzecz SP – Prokuratorii SP kwoty 3550 zł oraz zasądzenie na SP - Prezydenta
M. Stoł. Warszawy kwoty 1800 zł.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
W uzasadnieniu zażalenia strona skarżąca wskazuje na to, że w odniesieniu do rozstrzygnięcia o kosztach postępowania odwoławczego i kasacyjnego Sąd drugiej instancji powinien zastosować regułę szczególną wyrażoną w art. 520 § 3 k.p.c. z tej racji, iż w niniejszej sprawie interesy wnioskodawcy i Skarbu Państwa były sprzeczne. Taka sprzeczność, jak trafnie wskazano w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, pojawiać się może przede wszystkim w sprawach o zasiedzenie. Wskazuje się na to także w ukształtowanym już orzecznictwie Sądu
Najwyższego (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2012 r.,
I CZ 1/12, nie publ.; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 października 2011 r., I CZ 76/11, nie publ.). Powstaje zatem kwestia, dlaczego w rozpoznawanej sprawie Sąd Okręgowy rozstrzygnął o kosztach postępowania apelacyjnego i kasacyjnego w oparciu o ogólną regułę wyrażoną w art. 520 § 1 k.p.c.
Brak bliższej motywacji w tym zakresie powoduje zatem konieczność uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia o kosztach (pkt II postanowienia) i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39815 k.p.c.).
Źródło: SAOS (System Analizy Orzeczeń Sądowych) ↗, pobrane 26.09.2026. Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła. Wiążący jest tekst u wydawcy. Dane osobowe w dokumencie albo błąd? Napisz: zgłoś błąd; dane osobowe zakryjemy w ciągu 7 dni.
Zapytaj o swoją sytuację
5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.