Postanowienie SN z 4 lipca 2013 r., I CZ 67/13

Wydany

4 lipca 2013 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie z powództwa P. S. przeciwko M. W. o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną,

Skład

SSN Jan Górowski przewodniczący
SSN Mirosław Bączyk
SSN Wojciech Katner sprawozdawca

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 lipca 2013 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 13 marca 2013 r., oddala zażalenie.

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 13 marca 2013 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną powoda P. S. od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 30 października 2012 r. w sprawie przeciwko M. W. o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną.

Przyczyną odrzucenia skargi było nieusunięcie w zakreślonym terminie tygodniowym braków formalnych skargi kasacyjnej (art. 3986 § 2 k.p.c.) w postaci niezłożenia odpisu pełnomocnictwa dla strony przeciwnej.

W zażaleniu powód zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 3984 § 1 i 3 k.p.c. przez nieuprawnione przyjęcie, że w niniejszej sprawie skarga nie czyniła zadość wymaganiom pisma procesowego i miała braki uniemożliwiające nadanie jej biegu. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Zażalenie jest bezpodstawne.

Skarżący, składając zażalenie, wskazał na złożenie w terminie wymaganego odpisu pełnomocnictwa, a zatem na wypełnienie wezwania Sądu z dnia 26 lutego 2013 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej. Ponadto stwierdził, że brak tego rodzaju nie może stanowić przyczyny odrzucenia skargi kasacyjnej.

Oba argumenty powoda są chybione. Pierwszy z tej przyczyny, że w aktach sprawy nie ma ani odpisu pełnomocnictwa, ani dowodu na jego złożenie, jest natomiast pismo z dnia 5 marca 2013 r., złożone w odpowiedzi na wezwanie Sądu o uzupełnienie braków formalnych i w spisie załączników do tego pisma nie jest wymieniony odpis pełnomocnictwa, a tylko samo pełnomocnictwo.

Drugi z argumentów nie znajduje oparcia w przepisach kodeksu postępowania cywilnego. Wprawdzie w art. 126 k.p.c., na który się powołuje skarżący w zażaleniu, nie ma mowy o konieczności złożenia odpisu pełnomocnictwa, jednakże obowiązek taki wynika z art. 89 § 1 k.p.c. Wbrew zatem temu, co twierdzi w uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik powoda nie można uważać, że naruszenie dyspozycji każdego z wymienionych przepisów należy oceniać odmiennie i niezależnie od siebie, w szczególności przez uznanie, iż brak złożenia odpisu pełnomocnictwa nie stanowi wady formalnej pisma procesowego.

Wprowadzenie obowiązku załączenia odpisu pełnomocnictwa oznacza niewątpliwie nałożenie na stronę (jej pełnomocnika) obowiązku o charakterze formalnym, którego naruszenie podlega zastosowaniu art. 130 k.p.c. Stosując łącznie art. 126 i art. 89 § 1 k.p.c. należy uznać, że brak złożenia przez stronę odpisu pełnomocnictwa do reprezentowania jej przed Sądem Najwyższym stanowi brak formalny pisma procesowego i uzasadnia odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c., jeżeli zgodnie z art. 130 k.p.c. strona mimo wezwania nie uzupełni w terminie tego braku.

Mając powyższe na względzie Sąd Apelacyjny zasadnie na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. odrzucił skargę kasacyjną, a Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie w tej sprawie.