Postanowienie SN z 17 października 2008 r., I CZ 77/08

Wydany

17 października 2008 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie z powództwa R. W. przeciwko R. S. i T. S. o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną,

Skład

SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian przewodniczący
SSN Grzegorz Misiurek sprawozdawca
SSN Kazimierz Zawada

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 października 2008 r., zażalenia pozwanych na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 19 maja 2008 r., sygn. akt VI ACa (…), oddala zażalenie.

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 19 maja 2008 r. odrzucił zażalenie pozwanych na postanowienie tegoż Sądu z dnia 25 kwietnia 2008 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Sąd Apelacyjny wskazał, że przyznane pozwanym częściowe zwolnienie od opłaty od skargi kasacyjnej (ponad kwotę 1.000 zł) nie rozciąga się na pozostałe opłaty i wydatki. Pełnomocnik pozwanych, wnosząc zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej zobowiązany, był zatem uiścić opłatę od tego środka odwoławczego w wysokości przewidzianej w art. 19 ust. 3 pkt 2 w związku z art. 18 i art. 13 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.), tj. w kwocie 5.000 zł, stanowiącej 1/5 część opłaty od skargi kasacyjnej.

Tymczasem wniósł on opłatę w wysokości 1.000 zł, co – stosownie do treści art. 1302 § 3 k.p.c. – skutkować musi odrzucenie zażalenia.

W zażaleniu na powyższe postanowienie pozwani wnieśli o jego uchylenie, podnosząc zarzut naruszenia art. 1302 § 3 k.p.c. W ocenie skarżących, przyznane im już częściowe zwolnienie od kosztów sądowych obejmuje także opłatę od zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 101 ust. 2 zdanie pierwsze ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, częściowe zwolnienie od kosztów sądowych może polegać na zwolnieniu od poniesienia albo ułamkowej lub procentowej ich części, albo określonej ich kwoty, albo niektórych opłat lub wydatków. Postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2008 r. pozwani zostali zwolnieni z obowiązku poniesienia opłaty od skargi kasacyjnej ponad kwotę 1.000 zł, zaś ich dalej idący wniosek został oddalony. Treść tego orzeczenia jednoznacznie określa zakres przyznanego pozwanym zwolnienia od kosztów sądowych i – wbrew ich zapatrywaniu – nie wymaga wykładni. Skoro pozwani zwolnieni zostali jedynie od obowiązku poniesienia jednego rodzaju opłaty (od skargi kasacyjnej) w granicach określonych konkretną kwotą, to nie ulega wątpliwości – jak trafnie stwierdził Sąd Apelacyjny - że zobowiązani są oni do poniesienia innych opłat i wydatków.

W konsekwencji trzeba uznać za prawidłową ocenę Sądu Apelacyjnego, że pełnomocnik pozwanych, wnosząc zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną, nie wykonał obowiązku uiszczenia opłaty należnej od tego zażalenia.

Zaniechanie tego obowiązku usprawiedliwiało odrzucenie zażalenia. Zarzut naruszenia art. 1302 § 3 k.p.c. okazał się zatem chybiony.

Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.