Uzasadnienie
Postanowieniem zawartym w punkcie 3. wyroku z dnia 25 listopada 2011 r.
Sąd Okręgowy nie obciążył pozwanego kosztami postępowania apelacyjnego na rzecz strony powodowej. Sąd ten zastosował art. 102 k.p.c., gdyż miał na względzie wyjątkowe okoliczności faktyczne sprawy, polegające na tym, że pozwanemu przypisano odpowiedzialność odszkodowawczą wobec strony powodowej nie tylko w zakresie kosztów usunięcia uszkodzenia rurociągu gazowego, ale także w związku z poniesieniem przez stronę powodową opłat za przekroczenie przy poborze paliwa gazowego tzw. mocy umownej.
W zażaleniu na to postanowienie strona powodowa wniosła o zmianę tego rozstrzygnięcia przez obciążenie pozwanego kosztami postępowania apelacyjnego, stosownie do wyniku sprawy.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Przepis art. 102 k.p.c., zastosowany przez Sąd Okręgowy w związku z art. 391 § 1 k.p.c., zawiera uprawnienie sądu o charakterze dyskrecjonalnym.
Wprawdzie kwestia trafności i zasadności skorzystania z tego uprawnienia, co do zasady, może być objęta kontrolą Sądu wyższego rzędu, niemniej jednak ewentualna zmiana zaskarżonego orzeczenia o kosztach powinna być jednak w takim wypadku wyjątkowa. Sąd Najwyższy nie dopatrzył się w okolicznościach sprawy sytuacji wyjątkowej, wymagającej jego ingerencji, dlatego też należało orzec, jak w sentencji (art. 385 w zw. z art. 3941 § 3, art. 39821 i art. 397 § 2 k.p.c.).
jw